Landhuis Steenwijk

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Landhuis Steenwijk 20180630 013 smallOp zaterdag 30 juni 2018 gingen Anita en ik op pad om het landhuis Steenwijk te zoeken. De reden voor deze zoektocht was een commentaar, dat ik ontving op een door mij aangekondigde wandeling, waarin ik een foto had geplaatst van de historische grensmuur tussen Jan Thiel en Koraal Specht. Daarop ontspon zich via commentaar de volgende discussie met mevrouw Edeltrüd Juda:

Historische facebook discussie over het landhuis Steenwijk (augustus 2015)

Edeltrüd Juda Dit is de grensmuur tussen Damasco en PLANTAGE STEENWIJK!! Koraal Specht houdt op bij de gevangenis Kaya Shers.

Curaçao Hiking Interessante opmerking. Op de oude kaart van Werbata is het gebied aangeduid als Koraal Specht; mogelijk is dit het gebied dat voorheen bekend was als plantage Steenwijk met als eigenaren een aantal familieleden Specht. De naam Koraal Specht is afgeleid van de naam van de eigenaren (Encyclopedie van de Nederlandse Antillen: "Koraal Specht (sinds tweede helft 18de eeuw eigendom van eerst Jan Hendrik Specht, daarna van diens zoon Daniël, daarna van diens kinderen), Parera (Elías Pereira, eigenaar eerste helft 18de eeuw)"); dat zijn ook de eigenaren, die worden genoemd als de eigenaar van de plantage Steenwijk; hoogstwaarschijnlijk praten we dus over hetzelfde gebied dat onder twee namen bekend is; net als Damasco, dat ook Jan Thiel is geworden in de volksmond
Noot van de auteur: ten onrechte heb ik hierboven ook de plantage Parera in het citaar vermeld; deze plantage staat op zichzelf en heeft niets te maken met Koraal Specht. Het is dan ook logisch dat Edeltrüd Juda in haar antwoord vermeldt dat de naam Pereira haar niets zegt.

Edeltrüd Juda Plantage Steenwijk en Koraal Specht waren voorheen inderdaad v.d. fam. Specht, een broer van mijn Oma. Mijn Opa kocht Plantage Steenwijk zo'n goeie 97 of 98 jaar geleden. Het heet Erven Peuckert. In de volksmond zeggen ze Kabes Stophile, of Stone ville. Ik woon in het huis van mijn Moeder, voorheen van mijn grootouders, ze noemen het Landhuis Steenwijk..

Edeltrüd Juda Nooit v. Elias Pereira gehoord, maar nu zijn de kleinkinderen de eigenaren van Plantage Steenwijk. (3 achternamen)

Curaçao Hiking Bedankt voor de info. De naam Pereira komt inderdaad niet voor in een lijst, die ik heb met de namen van de achtereenvolgende eigenaren van de plantage Steenwijk. Ik weet niet waar de encyclopedie die informatie van heeft.
Noot van de auteur: zoals hierboven al vermeld, nadat ik daar door de auteur van het citaat , de heer Wim Renkema, op attent was gemaakt, is de verwijzing naar Parera ten onrechte meegenomen in het citaat en is de naam van de eigenaar van die plantage, de heer Pereira, dan ook niet bekend bij de bewoonster van het landhuis Steenwijk.

Curaçao Hiking Stophile als naam voor Steenwijk heb ik inderdaad ook wel gezien.

Edeltrüd Juda Dit huis is om een kalkhuisje gebouwd., door mijn Opa. Dikke muren, ik heb geen airco nodig. Midden in de nacht wordt het steenkoud in de kamer, of ik pak een dunne deken of ik maak de fan uit. Op de gang waait het de hele dag, terwijl het buiten snikheet is.

----------------------- einde facebook dicussie -----------------------------------
 Inmiddels is mevrouw Edeltrüd Juda overleden en haar enige zoon is naar Nederland verhuisd.

Onze zoektocht

Op basis van de Werbata- en kadasterkaarten had ik een waypoint vastgesteld. Op de oudste kaart, de Werbata-kaart, waarvoor de opmetingen gestart zijn in 1906, staat alleen Ruïne aangegevens in een gebied, dat is aangeduid als Steenwijk. Op de Kadasterkaart van 1962 staat op diezelfde lokatie Landhuis aangegeven ook nu weer in het gebied dat is aangeduid als Steenwijk. Op de latere Kadasterkaarten staat geen landhuis meer vermeld, maar is wel een aantal gebouwen getekend op dezelfde lokatie. Het gebied Steenwijk verschuift geleidelijk naar het Westen.

We parkeerden onze auto's tegenover het resort en gingen verder te voet. Volgens de GPS zouden we een terrein moeten oversteken gelegen naast het resort, maar daar stond nadrukkelijk aangegeven dat we er niet op mochten. Dus dan maar een omweg maken. Dat voerde ons een behoorlijk eind van de aangegeven lokatie af; na een bocht gingen we weer in de goede richting, maar stuitten ook daar op bordjes met een aantal aanduisingen dat het om privé terrein gaat. Gelukkig kwam er net een auto aan en konden we de bestuurster aanspreken. Zij vertelde ons dat Edeltrüd Juda overleden is en dat haar zoon nu in Nederland woont. Ze sprak wel over het landhuis. Dat staat nu leeg. Ze verwees ons naar de buurman van het landhuis, de heer Bert Schotborgh, die ons alles zou kunnen vertellen over het landhuis.

We togen dus toch maar het privé terrein op in de richting van de landhuis-lokatie. We passeerden daarbij twee woningen, een aan een zijweg en een naast het landhuis. Geen van de twee reageerden op onze aanwezigheid, dus we liepen door naar het landhuis, dat we inmiddels hadden zien liggen.

Het landhuis Steenwijk

Het landhuis ligt met de voorkant, d.w.z. de kant met de gallerij en de grote voordeur, naar het Zuiden. Over de hele zuidzijde is een voorgallerij te vinden. Er is een grote houten deur met aan weerszijden een raam, allebei afgedekt met een houten luik. We konden daardoor niet ontdekken hoe dik de muren van het huis zijn. Aan de Oostelijke zijde van de gallerij vinden we tegenover het hoofdhuis een klein vertrek met een deur met daarop het naambordje E. Juda.

Vervolgens lopen we tegen de klok in rondom het huis. Op de hoek van de Oostzijde en Nooordzijde vinden we een grote waterbak, waarvan de oude dikke muren zijn afgebrokkeld, waardoor alleen de binnenzijde van de diepe waterbak nog overeind staat. We kunnen hier duidelijk zien dat er bovenop het originele huis met betonblokken een uitbreiding is gemaakt. Dat zien we ook aan de Westzijde. Aan de Westzijde vinden we ook een mooie oude trap, die naar een houten deur leidt. Links naast die trap is een opening in de muur, die bij nader onderzoek een ruimte laat zien met een gewelfde bovenkant; waarvoor deze ruimte heeft gediend is niet af te leiden.

De rest van de Westzijde is vooral nieuwbouw; er is een opslagplaats gemaakt, die behoorlijk vol staat met afgedankte spullen.

Het huis voldoet aan de beschrijving, die door mevrouw Edeltrüd is gegeven ("Dit huis is om een kalkhuisje gebouwd., door mijn Opa. Dikke muren, ik heb geen airco nodig. Midden in de nacht wordt het steenkoud in de kamer, of ik pak een dunne deken of ik maak de fan uit. Op de gang waait het de hele dag, terwijl het buiten snikheet is."), al kunnen we de dikte van de muren niet controleren, omdat het huis goed is afgesloten.