Seru di Palomba

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Op donderdag 28 november 2013 gingen we voor de derde keer in deze maand naar de Ser'i Bientu. Dit is een gebied van het Christoffelpark dat niet langer toegankelijk is voor publiek. Het ligt in de voormalige plantage Zevenbergen en, zoals de naam al aangeeft, is dit een gebied met veel bergen en dalen. Een prachtig uitzicht als je op een van de vele toppen staat. 
De eerste keer, dat we naar de top van Ser'i Bientu gingen, hadden we in de vallei een aantal bomen gezien, die mogelijk zeldzaam waren. Dat was de belangrijkste reden voor het tweede bezoek. We vonden enke grote rode zadelbomen. Niet echt zeldzaam, maar wel erg indrukwekkend. Toen we later de route bestudeerden, zagen we dat de verkeerde vallei hadden bekeken. We waren geweest in de vallei ten Oosten van de Ser'i Palomba.  Dus was het nu tijd voor een derde bezoek. Deze keer gingen we verder naar boven op de helling van de Ser'i Bientu en daarvandaan gingen we de vallei in aan de Westelijke kant van de Ser'i Palomba.

Seru di Palomba 20131128 006 smallDe Ser'i Bientu (berg van de wind) is iets hoger dan 220 meters, maar we hoefden niet die hele afstand te klimmen, want met de auto konden we via een zandweg tot dicht bij de top komen. En, waarschijnlijk omdat er zo weinig mensen in dit gebied komen, zagen we iedere keer op die zandweg het zeldzame lokale hert, Biná; als we dichterbij kwamen, vluchtten ze steeds de bosjes in. 

De helling van de Ser'i Bientu staat vol met Sabal palmen. Deze palm groeit vrijwel uitsluitend in het Christoffelpark.
Vanaf de top gingen we de vallei in. Het eerste stuk was niet zo moeilijk, maar al snel kwamen we in dichtere vegetatie met grote velden Bromelia's, veel boombromelia's en massa's orchideeën. Enkele van die orchideeën stonden in bloei. Een indrukwekkende natuur en een genot om erdoorheen te lopen. Lopen is eigenlijk niet het juiste woord, want we moesten regelmatig diep bukken om onder de lage takken door te kruipen.
Na een rustpauze besloten we niet verder richting de bodem van de vallei te gaan, maar richting de top van de Ser'i Palomba (berg van de duif). 
Op de top vonden we een Kadaster meetpunt met de aanduiding VH 1317; blijkbaar waren we op het hoogste punt aangekomen. We hadden een prachtig uitzicht vanaf deze top op de omgeving. 
Vanaf de eigenlijke top gingen we naar een tweede top van deze berg, waar we een lange pauze inlasten. Daar vonden we ook een mooie felgroene rups. Blijkbaar is dit de rups van de Automeris amoena, een zijdevlinder.
Omdat het al laat in de ochtend begon te worden besloten we terug te gaan langs de andere kant van de Ser'i Palomba. Met de auto's reden we vervolgens naar de Seru Gracia waar we onze auto's parkeerden halverwege de helling. En daar vonden we een zeldzame derde soort lokale orchidee, de Polystachya foliosa. Deze orchidee is slechts enkele centimeters hoog, heeft gele bloemen en groeit alleen op steen. Vreemd genoeg vonden we alledrie de lokale orchideeënsoorten op één enkele rots. Op dezelfde rots stond nog een kleine versie van de Banana shimaron (Paarse orchidee) en ook de Orkidia (Witte orchidee) met een bloem. 

Na deze tussenpauze gingen we terug naar de ingang van het park en daarvandaan verder naar huis, Dit zal zeker niet ons laatste bezoek aan dit gedeelte van het park zijn. Er zijn nog veel meer heuvels en dalen te verkennen.