Op zoek naar een zeldzame boom op de Seru Kortapé

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Enkele weken geleden zijn we naar de Seru Kortapé, een heuvel op de plantage Knip, geweest. Nadat we foto's van deze tocht hadden gepubliceerd, kregen we enthousiaste reacties van enkele biologen. Blijkbaar hadden we voor de eerste keer de vruchten gefotografeerd van een zeldzame boom, de Guettarda roupalifolia. Slechts twee van deze bomen waren eerder op Curaçao ontdekt en nooit eerder een met vruchten. We kregen daarom het vriendelijke verzoek om nog een keer terug te gaan naar die boom en er vruchten en/of zaden van te verzamelen. Fred en ik zetten een waypunt van de locatie, waar we de boom eerder hadden gezien, in onze GPS-en en op donderdag 18 juli trok een groep speurneuzen naar Westpunt voor een hernieuwd bezoek aan de bewuste boom.

Seru Kortape 20130620 020 smallWe parkeerden onze auto's tegenover restaurant El Sobrino. Omdat de vorige keer de tocht nogal pittig was vanwege veel horizontaal groeiende klimplanten, besloten we deze keer tot een andere aanpak. We wilden via de vallei de top van de andere kant benaderen. Vanaf de parkeerplaats liepen we een eind over de weg in de richting van de vallei, totdat we een plek vonden, waar we het struikgewas in konden gaan. Deze aanpak wierp zijn vruchten af. De begroeiing was aanzienlijk opener en er waren maar weinig horizontale klimplanten, die de vorige keer onze voortgang zo hinderden.
Na een tijdje kon ik op mijn GPS zien dat we de plek naderden waar we de vorige keer hadden gelopen. Vanaf dat punt besloten we te proberen onze vorige track te volgen. Al snel vonden we een glazen jeneverfles en een deel van een jeneverkruik, die we ook tijdens onze vorige tocht hadden gezien in de buurt van de boom. Daarvandaan volgden we de GPS totdat die aangaf dat we de bestemming hadden bereikt. In de directe omgeving van dat punt gingen Fred en ik op zoek naar de boom. Zowel Fred als ik hadden een afrduk van de boom met vruchten van de vorige keer bij ons (zie mijn foto hiernaast). Het probleem was, dat de vorige keer de boom was opgevallen door de vruchten aan een rood steeltje en deze keer waren er geen vruchten meer. Het enige waar we op af konden gaan was de vorm van het blad. We identificeerden een van de bomen als de meest waarschijnlijke kandidaat. Nauwkeuriger kijken leverde het definitieve bewijs. We vonden nog enkele van de rode steeltjes, waar de vorige keer nog vruchten aan zaten. Nadat de anderen ook gearriveerd waren gingen we op zoek naar zaden in de grond onder de boom. We vonden er diverse en Carel vond ook nog twee zaailingen. We hebben een aantal van de zaden meegenomen en veel foto's gemaakt als documentatie.

Daarna gingen we weer naar de subtop, die we ook de vorige keer hadden bezocht. We genoten nogmaals van het mooie uitzocht en namen er een flinke rustpauze voordat we aan de afdaling begonnen via een ander deel van de vallei. De begroeiing was hier wel dichter, maar voor ons was het nog steeds een "walk in the park" vergeleken met ons vorige bezoek. We vonden diverse artefacten, vooral oude (rum)flessen en kelderflessen. We waren duidelijk niet de eerste bezoekers hier. Ook vonden we in de vallei op de bomen groene en blauwe verf. Dat spoor volgden we uiteraard, want als iemand de moeite doet om een trail aan te geven met verf, dan is dat waarschijnlijk het gemakkelijkste pad door de struiken.

Tot onze verrassing vonden we nog een grote boom van dezelfde zeldzame soort. Deze had zelfs nog vruchten, al hingen de meeste erg hoog. Fred en Carel besloten hun leven te wagen in dienst van de wetenschap en klommen in de boom om foto's te maken.
Bij het vervolg van de tocht kwam Carel er na een tijdje achter dat hij zijn stok bij de boom had achtergelaten. Fred (met GPS) en hij gingen terug. De anderen, Dirk, François, Eddy en ik namen een rustpauze in afwachting van hun terugkeer.

Vijf uren na het begin van onze tocht kwamen we weer aan bij de auto's. In totaal hadden we 3,3 km gelopen. Tevreden met het resultaat en de mooie wandeling gingen we allemaal weer naar huis.

Update

Nadat we de foto's, gemaakt tijdens dit tweede bezoek, hadden verzonden, kregen we een reactie van de auteur van de Curaçao zakflora, André van Proosdij. Na bestudering van de nieuwe informatie kwam hij toto de conclusie dat de boom eerder verkeerd was geïdentificeerd als de zeldzame Guettarda roupalifolia. De nieuwe foto's toonden aan dat deze boom hoogstwaarschijnlijk een Guapira pacurero is; die is zeker niet zo zeldzaam als de Guettarda roupalifolia. De Guapira pacurero is een boom, die veel wordt bezocht door de Prikichi voor voedsel.