Indianen site bij Santa Crus

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Santa Kruz 20160414 032 smallEr ligt een klein eiland in de saliña van Santa Krus. Dat was ons doel voor deze speurtocht op donderdag 14 april 2016. Het is een echt eiland, dus het is omringd door water. Hoe diep dat water is, is niet bekend, maar het zal niet erg diep zijn. Dus we kwamen goed voorbereid, sommigen met waterschoentjes of oude schoenen.
Maar eerst moesten we naar het eiland toe. We parkeerden onze auto's in Hofi Mango met toestemking van de familie Ooms. Daarvandaan liepen we door het prachtige hofi met Barba di Yonkuman bomen, enkele Kapokbomen en natuurlijk een hoop hoge mango bomen. Een rijke natuur als gevolg van een relatief vochtige ondergrond.

Na enige tijd veranderde het karakter van het bos. Daar troffen we vooral Manzaliña en grote Mangrove bomen aan. Helaas was een behoorlijk deel van de mangrovebomen omgezaagd, waarschijnlijk illegaal ten behoeve van de productie van houtskool. Ook lagen diverse Manzaliñabomen op hun kant, maar dat was door natuurlijke oorzaken. Waarschijnlijk een combinatie van wind of scheefstand en relatief ondiepe wortels vanwege de vochtige ondergrond.

Uiteindelijk bereikten we de asfaltweg naar de baai van Santa Krus. We volgden die weg in de richting van het eilandje intussen oplettend waar de afstand tussen het vasteland en het eilandje het kleinst was. Nadat we een goede plek gevonden hadden wisselden sommigen van ons van schoeisel, we rolden onze broekspijpen op en staken het water over naar het eilandje. Het water bleek heel ondiep te zijn, niet meer dan enkeldiep; de route was wel erg glibberig vanwege de modderige ondergrond. Maar we bleven allemaal overeind. Uiteindelijk bleek het dus niet zo moeilijk te zijn als we gevreesd hadden.

Al direct op het eilandje vonden we een eerste werktuig gemaakt van een Karko schelp. Daar dichtbij vonden we nog andere schelpen en een stuk chert (soort vuursteen). We concludeerden dan ook dat we een indianensite hadden gevonden. Maar dat was pas het begin. Toen we kriskras over het eilandje liepen bleek het hele eiland één grote indianensite te zijn. Verschillende plekken met een grote concentratie schelpen, Karko, oester en zelfs Melongena melongena. Blijkbaar een pre-keramische site. Op sommige plekken leek het wel een pad van schelpen, zo hoog was de concentratie. Een bijzondere vondst, vooral omdat deze site niet is vermeld op de Curaçao Waardenkaart.

Ons tweede doel was een quarantainegebouw dat hier ergens gestaan zou hebben. We keken op de meest voor de hand liggende plek, een heuvel, die uitkijkt over de baai, maar die is nu in gebruik voor twee huisjes. Niets dat herinnert aan een quarantainegebouw. Mogelijk dat dit gebouw in de buurt van het fort heeft gelegen, maar dat is iets voor een andere tocht.

We gingen terug naar Hofi Mango, naar onze auto's. Op de terugweg vonden we nog de restanten van een dam, die niet is vermeld op Werbata kaart.

Na de wandeling gingen we naar Dokterstuin om de verjaardag te vieren van Fred en Chris. Helaas kon Chris niet lang blijven, dus zijn verjaardag moeten we nog eens vieren.