Seru Kabayé tussen Porto Marie en Daaibooi

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

De voorgaande twee weken hebben we de heuvels onderzocht aan weerszijden van Playa Hunku op de plantage van Porto Marie. We keken uit naar sporen van Indiaanse of slaven bewoning en naar forten. Deze keer richtten we onze aandacht op de derde heuvel met zicht op zee op deze plantage, de Seru Kabayé. Dat is een langgerekte heuvel tussen de baaien van Porto Marie en Daaibooi. Hier wilden we zoeken naar restanten van een fort of uitkijkpost. En natuurlijk wilden we ook zien of er op deze heuvel Tepelcactussen voorkomen

Seru Kabaye 20130711 011 smallDe Tepelcactus (Mammillaria Mammillaris, zie foto) is een kleine bolcactus waarvan de biologen ons vertellen dat die uitsluitend of vooral groeit op de Seru Dingo. En inderdaad hebben we daar veel van deze cactussen gevonden. Vreemd genoeg hebben we er geen gevonden op de Seru Mateo; dat lijkt te bevestigen dat deze cactus een beperkte verspreiding heeft op Curaçao.

Nadat we onze auto's geparkeerd hadden op de parkeerplaats van Porto Marie gingen we in de richting van de Seru Kabayé. Vanaf de rotonde loopt er een pad de heuvel op tot aan de top. We hadden deze keer dus een gemakkelijke klim naar het hoogste punt op 61 meter. Op de top vonden we een kadaster meetpunt, VH 126; verstoord, want het ligt niet meer op zijn fundament. We hadden een mooi uitzicht over de plantage Porto Marie en de droge saliña van Daaibooi. Op de top vonden we veel Tepelcactussen op de kalksteen rotsen.
Vervolgens doorzochten we de vegetatie rondom de top op zoek naar restanten van een fort of uitkijkpost. We vonden enkele artefacten, een kelderfles, een deel van een IJsselsteen en een deel van een dakpan. Ook vonden we kalkstenen in regelmatige patronen, maar we konden nergens pleisterwerk ontdekken. We hebben dus wel een vermoeden maar geen zekerheid over een gebouw hier.

Na een rustpauze staken we de stapelmuur over, die de grens vormt tussen Porto Marie en Daaibooi. Zelfs op deze stapelmuur vonden we grote aantallen Tepelcactussen. Blijkbaar is deze cactus toch niet zo zeldzaam of beperkt in zijn verspreidingsgebied als voorheen werd gedacht.

Seru Kabaye 20130711 026 smallDe begroeiing aan de Daaibooikant verschilt van die van de kant van Porto Marie. Er staan aan de Daaibooizijde veel meer Brasia's; sommige daarvan zijn indrukwekkend groot en dus ook oud. Ook vonden we diverse Tuna's. Die schijfcactus is familie van de Infrou, maar heeft grotere schijven en wordt ook groter. De bloem is meer oranje, terwijl die van de Infrou geel is. En de stekels zijn minder aggressief.
We bleven op de langgerekte top, omdat dat de beste plaats zou zijn voor een uitkijkpost. Maar we vonden aan deze kant van de grens geen artefacten.

Intussen was de morgen voor een behoorlijk deel verstreken; het was inmiddels half twaalf. We besloten af te dalen naar de baai van Daaibooi, omdat we wisten dat er een pad loopt over de klip van Daaibooi naar Porto Marie. Maar onderweg naar beneden ondervonden we steeds meer weerstand van de begroeiing. Die werd dichter en dichter. En toen we eindeljk de rand van de klip bereikten bleek het daar te steil te zijn om naar beneden te gaan. We moesten ons dus verder een weg banen door de dichte begroeiing. Het kostte ons uiteindelijk meer dan een uur om een punt te bereiken waar we wel naar beneden konden naar het lagere plateau. Daar hebben we een lange rustpauze genomen voordat we verder gingen over het pad naar Porto Marie. Lopen over dat pad ging inderdaad zo snel als we verwachtten; in 20 minuten bereikten we Porto Marie, al werd het pad meer naar het einde steeds minder duidelijk.  François en ik liepen op kop en bereikten op een gegeven moment een punt waar het pad ophield. Een stukje terug vonden we het echte pad weer. 
Moe van de lange wandeling wachtten François en ik op de anderen in het verlaten huis achter het huidige restaurant. Op het plateau vóór dat gebouw lag overigens wel een fort, maar dat plateau is al geruime tijd geleden schoongemaakt en daarbij is ook het grootste deel van het fort verdwenen. Er is nog maar een klein stukje muur zichtbaar en er zijn restanten te zien in de grote berg puin.

Er kunnen geen rechten worden ontleend aan dit verslag.