Porto Marie rondom Playa Hunku

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Op donderdag 4 juli 2013 bezocht een kleine groep, bestaande uit François, Fred, Michèle en mij, nogmaals Playa Hunku op de plantage van Porto Marie. We wilden nog eens kijken naar restanten van slavenbewoning in dit gebied en we hoopten restanten te vinden van een fort op de heuvels aan weerszijden van de baai.

Maar eerst stopte ik bij de kerk van Willebrord. De vorige week had ik daar iets gezien dat me deed denken aan de ruïne van een watergebouw dicht bij de kerk. En inderdaad vond ik een nog behoorlijk intact gebouw dat diende voor de opvang van water. Het heeft in het verleden een dak gehad, maar dat dak is blijkbaar ingestort en ligt nu op de grond in het gebouw. Er staat nog water in de bak.
Het grote dak van de kerk kan een grote hoeveelheid water opvangen tijdens een regenbui en blijkbaar is dit gebouw neergezet om dat water op te vangen en te bewaren voor een drogere periode. Misschien wel voor het dorp Willebrord, want het gebouw is te groot om als wateropslag te dienen voor uitsluitend de kerk. De grootte is vergelijkbaaar met het watergebouw bij Fort Beekenburg, dat werd gebruikt voor de opvang van water voor het vroegere ziekenhuis daar.

Porto Marie 20130704 020 smallNadat ik enkele foto's had gemaakt van de waterbak en een ander gebouwtje naast de kerk, reed ik door naar de poort van Porto Marie, waar ik de anderen trof. Daarvandaan reden we door naar Playa Hunku waar we onze auto's op het zand parkeerden.
We besloten als eerste een lager gedeelte van de Seru Dingo te bezoeken. Als er een fort op deze heuvel is geweest, dan is de klip met uitzicht op de baai de meest waarschijnlijke plek. We gingen dus weer naar boven via dezelfde route als de vorige keer. We letten ook goed op voor sporen van bewoning of landbouw, maar, net als vorige keer, vonden we geen duidelijke aanwijzingen hiervoor. Overigens vonden we ook geen sporen van een fort. We bekeken wel een uitstekende plaats hiervoor, een vrij vlakke rotsbodem met een perfect uitzicht op de baai, maar geen enkel spoor van een fort en ook geen artefacten.
We gingen terug naar de baai voor een korte rustpauze.

Ons volgende doel was de zeezijde van de Seru Mateo. Ook een mogelijke locatie voor een fort om Playa Hunku te beschermen en mogelijk ook de baai van Porrto Marie. Na een tamelijke steile klim kwamen we op een goed-onderhouden pad. Waarschijnlijk aangelegd door Uniek Curaçao om van de parkeerplaats van Porto Marie via de Seru Mateo naar Playa Hunku te lopen. We volgden dat pad om zo sneller in de buurt van het gedeelte te komen dat we wilden onderzoeken. Vreemd genoeg vonden we geen enkele Mammilaria op deze heuvel. Blijkbaar zijn deze cactussen sterk geconcentreerd op de Seru Dingo en komen ze daarbuiten niet of nauwelijks voor.
Ook op deze heuvel vonden we een goede plek voor een fort, maar ook hier troffen we geen sporen van een fort aan.
We gingen via hetzelfde pad van Uniek Curaçao terug naar Playa Hunku. Vreemd genoeg eindigt dat pad abrupt vlakbij de baai. We moesten naar beneden klauteren om de baai te bereiken. Geen eenvoudige taak voor de meeste toeristen.

Na weer een rustpauze op het strand gingen we met de auto naar de grens tussen Porto Marie en Cas Abou. De grens bestaat uit een dubbele stapelmuur met daartussen pad. Een dergelijk patrouillepad was overheidsgrond en was bedoeld om de autoriteiten toegang te geven tot de kust zonder dat ze daarbij over privé-gronden hoefden te gaan. Daardoor was geen toestemming nodig van de landeigenaren om de kust te bereiiken.
We vonden in dit gebied geen artefacten met uitzondering van een scherf van een jeneverkruik en een tweetal Indianen-gereedschappen gemaakt van schelp. En we vonden twee Mammillaria cactussen. In dit geval niet op een rotsige ondergrond, maar gewoon in de aarde. Een sterke tegenstelling tot vorige week, waar we deze cactussen alleen maar aantroffen daar waar de kalksteen aan het oppervlak kwam.

We waren allemaal best moe en besloten daarom eerder huiswaarts te gaan dan we gewend zijn.

aan dit verslag kunnen geen rechten worden ontleend.