Koraal Tabak

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Het gebied rondom de St. Jorisbaai staat bekend als een voormalige verblijfplaats van indianen. Sporen daarvan zijn overal rondom de baai te vinden. Ook in de heuvelrug ten Noorden van de baai zijn er duidelijke aanwijzingen van het verblijf van de indianen. Daarnaast is er een ruïne van een uitkijkpost uit de Tweede Wereldoorlog. Zaken, die een bezoek aan dit gebied meer dan waard maken.

De speurneuzen verzamelden zich om kwart over acht bij de ingang van Koraal Tabak bij St Catherina. Daarvandaan werd met de auto's als eerste vertrokken naar de Ser'i Kibra Pika.

Koraal Tabak 20130110 009 smallDaar bevindt zich een grote grot. Die staat ook aangegeven op het kaartje van Koraal Tabak in het boekje Curaçao Hiking van Uniek Curaçao. Hiervan zijn nog enkele exemplaren in het Papiamentu te koop bij Uniek Curaçao. De grot draagt de naam Kueba Koraal Tabak. Deze grot is eenvoudig te bereiken via een goed beloopbaar pad naar boven. Dat leidt naar de ingang van de grot, waar een kleine klauter-inspanning gedaan moet worden om er ook daadwerkelijk in te komen. Eenmaal binnen valt op hoe groot de grot is. Hij is goed verlicht door diverse openingen, maar donker genoeg voor een grote verzameling vleermuizen. We lopen door de diverse ruimtes van de grot naar achteren, waar zich een opstaande kolom bevindt met daarin de inkerving van een gezicht. Dit zou door indianen zijn gemaakt, maar of het inderdaad authentiek is zou ik niet durven zeggen.
De ruimte met het indianenbeeld heeft een uitgang naar boven. Daar gaan we doorheen en dat brengt ons op een plateau met een mooi uitzicht over de omgeving en de zee. Op de grond is een duidelijk vierkant met daarin een kruis aangegeven. Zou dat de plaats zijn met het beste uitzicht?
We gaan de grot weer in en verkennen een andere ruimte, die aan het einde ook een opening naar buiten heeft. Daar verlaten we de grot. Het blijkt mogelijk te zijn om buitenlangs weer op het pad terecht te komen. Een aantal van de speurneuzen neemt de terugweg via de grot en bij de ingang treffen we elkaar weer. 

We gaan verder met de auto's richting de binnenzijde van de ingang van de baai. Helaas moeten we onderweg constateren dat het gebied een grote vuilnisbelt is geworden. Op één plaats kun je nauwelijks nog met de auto het vuil passeren, zo dicht ligt het op de weg. Jammer en een teken van nog onvoldoende besef van de waarde van de natuur.

Koraal Tabak 20130110 030 smallWe parkeren de auto's aan de voet van de heuvel bij de ingang van de baai. Deze heuvel heeft de naam Seru Stèla en onderdeel van die heuvel is ook de bekende piramide. We gaan te voet verder. François wijst ons al snel op grote hoeveelheden oude schelpen. Die zijn met het regenwater naar beneden gestroomd. Op één plaats is er een hele rivier van schelpen tussen de rotsen te zien. Als we rondom die rotsen naar boven lopen komen we op een groot veld schelpen. Dit is een plaats waar in het verleden door de indianen werd gegeten. Wellicht dat ze in de achterliggende nissen hebben gewoond. We vinden tussen de schelpen ook een aantal werktuigen in de vorm van afgeslepen schelpen.

Vanaf dat punt proberen we ons een weg naar de top van de heuvel te banen. Op een gegeven moment zie ik Eddy tegen een vrijwel verticale rotswand geplakt hangen. Voor de meesten van ons geen haalbare beklimming, dus we gaan op zoek naar alternatieve routes naar boven. Dat blijkt niet zo gemakkelijk te zijn en enkele speurneuzen kiezen ervoor om in het lager gelegen terrein te blijven om foto's van de natuur te maken. 

Eenmaal boven gekomen zien we de ruïne van de uitkijkpost al snel liggen. Daar aangekomen blijkt het een mengsel van oude en nieuwe bebouwing te zijn. Delen zijn duidelijk gemaakt met cement dat we ook op andere plaatsen hebben gezien als afkomstig uit de tweede wereldoorlog. Ook de blokken, die gebruikt zijn voor de fundering lijken oud. Maar in de omgeving liggen ook eternietplaten, die waarschijnlijk recenter zijn. Mogelijk dat op de oude fundering later nog een nieuw huisje is gebouwd, dat inmiddels ook weer vervallen is.

Na een rustpauze op de fundamenten beginnen we aan de afdaling. Dat blijkt nog een behoorlijk karwei te zijn. Aan de Noord-Oostzijde van de heuvel bevindt zich een vervelende en dichte begroeiing, waardoor we maar moeilijk vooruit komen. 

Uiteindelijk treffen we elkaar weer bij de auto's, waar we nog even nababbelen en daarna huiswaarts keren.