Op zoek naar slavengraven

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Op donderdag 28 juni trekken we met enkele gasten richting Landhuis Knip. Daar zou zich volgens overlevering een slavenbegraafplaats bevinden. Jeanne Henriquez van het Museo Tula zal ons vertellen waar die graven zich zouden kunnen bevinden. Claudia Kraan (archeologe) en haar zoontje Benjamin, André Rancuret en Gerda Gehlen sluiten zich voor deze speciale gelegenheid aan bij de vaste groep, deze keer bestaande uit François, Fred, Michèle, Carel, Hetty, Eddy en mij. De overige twee leden van de speurneuzen, Dirk en Allan, zijn verhinderd.

De slavenbegraafplaats bij Knip

Knip 20120628 011 smallWe verzamelen ons voor het landhuis Grote Knip, waar we Jeanne ontmoeten. Zij wijst ons waar zich, voor zover zij heeft gehoord, de slavenbegraafplaats zou kunnen bevinden. Zij zorgt bovendien voor twee sterke mannen gewapend met machetes om voor ons een weg door de dichte mondi te bereiden. Zo gaan we op pad, waarbij we op veilige afstand blijven van de zwaaiende machetes. 

Eenmaal in de mondi verspreiden we ons om een zo groot mogelijke kans op succes te hebben. Maar dat succes blijft helaas uit. Wel vinden we de restanten van een oude stapelmuur. Ook mijn eigen zoektocht naar enkele huisjes, die zijn aangegeven op de Werbatakaart leidt tot niets. Er is inmiddels nieuwbouw op die plekken verschenen.

Meer onderzoek zal nodig zijn om meer nauwkeurig vast te stellen waar de slaven hebben geleefd en waar ze hun doden hebben begraven. Het gebied, waar we nu gezocht hebben is te groot en te dicht begroeid om goed te kunnen onderzoeken.

We ondernemen wel nog een andere poging rechts van de weg van het landhuis naar de baaien, maar ook daar is niets te vinden. Aan de andere kant van de weg vinden we in het struikgewas wel een dubbele waterbak van vrij recente datum, 1959.

Na afloop genieten we nog van een koel drankje (Awa di Tamarein) op het terras van het landhuis, aangeboden door Jeanne als dank voor de speurtocht. Benjamin, het 5-jarige zoontje van Claudia, leent intussen mijn camera en blijkt daar al uitstekend mee om te kunnen gaan. Een natuurtalent zoals blijkt uit enkele van onderstaande foto's.
Op het terras blijkt ook dat een deel van de groep (Fred, Michèle, Carel en Hetty) in de mondi is achtergebleven om op zoek te gaan naar een tweetal Tanki's, die zijn aangegeven op de Werbatakaart. Na telefonisch overleg met hen besluit de rest van de groep een bezoek te brengen aan een slavengraf, dat door François en Fred op basis van aanwijzingen van Visman in 2009 is gevonden in de buurt van Daaibooi. Meer daarover is in het vervolg van dit verhaal onder onderstaande foto's te vinden.

Het slavengraf bij Daaibooi

Daaibooi 20120628 010 smallEddy verlaat ons om terug te gaan naar zijn weekendhuis in Lagun. François stapt bij mij in de auto en André rijdt met Claudia, Benjamin en Gerda in zijn auto achter ons aan richting Daaibooi. Daar parkeren we op de hoek van de weg, die naar Coral Estate leidt om de rest te voet te doen. Al snel duiken we de mondi in, die deze keer voor een belangrijk deel bestaat uit hinderlijke lianen. Maar ook die zijn niet bestand tegen onze "Dirkscharen" en al snel bereiken we de plek waar François zich het graf van zijn vorige bezoek herinnert. Alleen blijkt deze keer het graf verstoord te zijn. Wat bij het vorige bezoek nog duidelijk een samenhangende groep stenen was, ligt nu meer verspreid. Waarschijnlijk geen vandalisme, maar het werk van varkens, waar we ook activiteiten van hebben aangetroffen aan de overkant van de weg toen we op zoek waren naar het Landhuis Spijt. Wat dit graf onderscheidt van een (deel van een) stapelmuur is dat er stenen zijn gebruikt, die hier niet voorkomen en die we ook niet aantreffen in de vele stapelmuren, die we inmiddels hebben gezien; die bestaan uitsluitend uit kalksteen.Ook vinden we in de omgeving geen sporen van een stapelmuur. Bovendien wijst Claudia er op dat een grotere steen is gelegd op andere stenen. Dit duidt wellicht de hoofdzijde van het graf aan. Met een troffeltje maakt ze een deel van het oppervlak schoon, maar komt daarbij geen nieuwe sporen tegen. Verder onderzoek is nodig om vast te stellen of dit inderdaad een slavengraf is. De plek is in ieder geval veelbelovend.

Ook nu weer laat Benjamin zien een aangeboren aanleg te hebben om foto's te maken.