Rondom de Seru Kalki

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Op donderdag 14 juni 2012 ging de tocht naar Spaansche Put. Geen bijzondere reden voor de speurneuzen, maar een groep archeologische duikers, die de diverse maritiem archeologische sites van de waardekaart onderzoekt, moest de weg worden gewezen naar het strand van Pos Spaño (Spaansche Put). Daarom hadden we afgesproken om half negen bij de ingang van Spaansche Put bij de slagboom.

François had gezorgd voor een sleutel. Nadat we allemaal compleet waren ging de kolonne in optocht richting de kust. Omdat vlak bij de kust maar weinig parkeerruimte is, werd geparkeerd nabij de put, waaraan dit gebied zijn naam ontleent.

Spaansche Put 20120714 005 smallDe put staat aangegeven op de kaart van Werbata en is nog herkenbaar aan de restanten van de muur. Aan de andere kant van de weg liggen de Indigobakken. Indigobakken worden gevonden daar waar water aanwezig is en bij voorkeur ook indigoplanten; ze liggen bij voorkeur op geruime afstand van menselijke bewoning, want het proces stinkt nogal. François legt het proces uit aan de drie archeologische duikers.
In de bovenste bak worden de indigoplanten gestapeld en in water te weken gelegd. Daar blijven ze geruime tijd liggen. Vervolgens wordt het water met daarin opgelost de indigo afgetapt van de bovenste van de drie bakken in de middelste bak, waar het water door verdamping verder indikt. Tenslotte wordt het ingedikte restant overgeheveld in de kleinste en onderste van de drie bakken, waar het nog verder kan indrogen. Het levert dan een blauwe massa op, die in blokjes kan worden gesneden en eenvoudig kan worden gedistribueerd.

Na deze uitleg splitsen we ons. De duikers gaan naar het strand, waar ze zich omkleden en in de loop van de ochtend twee duiken maken. Michèle gaat deze keer niet mee; ze blijft in de buurt van het strand omdat ze haar nieuwe macrolens wil uitproberen. De rest, d.w.z. François, Fred, Eddy, Carel, Hetty en ik beklimmen de rotswand om bovenop nogmaals goed te kijken of er geen sporen van een fort zijn te vinden. De bovenkant van de rotsen is zeer vlak en de lokatie zou uitermate geschikt zijn geweest om de kust daar te verdedigen. Toch vinden we ook deze keer geen sporen van enige fortificatie.

We lopen verder langs de kust totdat we bij de grensmuur met de plantage San Nicolaas komen. Die grensmuur volgen we landinwaarts. Lopend vlak langs het hek aan de linkerzijde van de grensmuur kunnen we een tijdlang redelijke voortgang maken, maar op een gegeven moment komen we in steeds dichtere mondi terecht. We doen een poging om langs de onderzijde van de Seru Kalki te gaan lopen, maar dat is al even moeizaam. dus we besluiten toch maar langs de grensmuur voort te ploeteren. Fred en ik gaan voorruit om een betere route door de mondi te verkennen; we vinden die ook in een gebied met vrij jonge struiken, die ons weinig hinderen bij het lopen. We wachten totdat de overigen zich weer bij ons aansluiten en gaan dan gezamenlijk verder.

Spaansche Put 20120714 025 smallIneens stuiten we op schelprestanten, die mogelijk een aanwijzing zouden kunnen zijn, dat hier Indianen zijn geweest. We zoeken in de onmiddellijke omgeving en vinden steeds meer schelpen, die daar van nature niet voorkomen, waaronder een zeldzame Cauri schelp en een helft van een Clam shell. Ook vinden we vuursteen en, iets hogerop aan de voet van de Seru Kalki, een koele nis. Alles wijst erop dat we een Indianensite hebben gevonden. Toch nog een leuke ontdekking tijdens deze tocht.

We voltooien ons rondje rondom de Seru Kalki, waarbij we nog zoeken naar een tweede put, die is aangegeven op de Werbatakaart. Die put hebben we niet kunnen vinden, hoewel de track laat zien dat we er dwars doorheen zijn gelopen. Tegen half twee zijn we weer terug bij de auto's. Ongeveer een uur later dan normaal; de route viel tegen en bovendien waren we later dan normaal gestart.
Na een korte rustpauze om wat bij te komen van de vermoeiende tocht, gaan we allemaal weer huiswaarts.