Hyronimus - op zoek naar fosfaat ontginning

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Wacawa DP51 20150723 040 smallIn het Noordelijke gedeelte van Hyronimus, een gebied beter bekend onder de naam Wacawa, is vroeger fosfaat gewonnen. Toen we de grotten op de grens van het Christoffelpark en Hyronimus bezochten zagen we daar dat de gangen uitgegraven waren voor de fosfaatwinning.
Wij, in dit geval François, Fred, Eddy, Hetty en ik, wilden weten of er in het gebied ten Zuiden van de vroegere fosfaatwinning ook sporen hiervan te vinden zouden zijn. Dus, toen er een keer niet geschoten werd op dit terrein, vroegen we aan de eigenaren toestemming om het gebied te betreden.
Met twee auto's reden we naar een vallei ten Zuiden van het plateau dat we wilden onderzoeken op mijnbouw. We wilden ook een kijkje nemen in de vallei zelf, maar daar kwamen we uiteindelijk door tijdgebrek niet aan toe.

Nadat we onze auto's geparkeerd hadden, gingen we naar de top van een dichtbijgelegen heuvel. De helling van deze heuvel zag er redelijk schoon uit, maar toch moesten we op een gegeven moment (de "Infrou-grens") door een veld schijfcactussen heen. Vanaf de top op 60 meter hoogte hadden we een mooi uitzicht over de omgeving. 
We daalden af in de vallei aan de westzijde van de heuvel. Daar vervolgden we onze tocht in de richting van het hoogste punt (82 meter) van het plateau, dat we wilden onderzoeken. Op het plateau bleven we dicht bij de rand, omdat daar de vegetatie vrij open was; hoogstwaarschijnlijk als gevolg van de altijd stevige wind. We zagen behoorlijk wat Manzaliñabomen, die helemaal gebogen waren door de wind. Dat leidde tot mooie vormen. Een van die bomen groeide vrijwel vlak over de grond.

Na een pauze gingen we meer naar de binnenkant van het plateau; daar troffen we vooral kalksteen aan met daartussen rood zand. Terwijl we daar liepen zag ik op mijn GPS dat er een driehoekspunt van Kadaster in de buurt moest zijn. Daar besloten we naartoe te gaan. Onderweg kwamen we ook nog een Kadaster VH-punt tegen, maar dat was zodanig verweerd dat geen identificatie meer te zien was. Dichtbij de rand van het plateau, nadat we ons eerst een weg hadden moeten banen door een veld met Bringamosa-planten, vonden we het driehoekspunt. De vorm week af van wat we gewend zijn. Het onderste gedeelte was duidelijk smaller dan normaal en ook hoger.
Zoals gebruikelijk ging Fred ook hier op de top zitten. Dat ging iets moeilijker dan normaal vanwege de hoogte, maar het lukte hem toch, 
Aan de voet van het driehoekspunt vonden we nog twee betonhopen met elk een koperen punt erin. Blijkbaar was het moeilijk om direct de juiste positie te bepalen.

Daarvandaan gingen we verder langs de rand naar een iets lagere top van het plateau. Deze was 72 meter hoog. Daar daalden we weer af via een rooi naar de vallei, waar we uiteindelijk via de zandweg weer bij de auto's uitkwamen.

We hebben geen sporen van fosfaatwinning gevonden, maar in plaats daarvan wel een driehoekspunt, dat we nog niet kenden. En we liepen door een mooie natuur. De recente regen heeft gezorgd voor veel groen.