Fosfaatmijnen bij Ascencion

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Ascencion 20140424 035 smallHet is al een behoorlijke tijd geleden dat François, Fred en ik de fosfaatmijnen bij Ascencion hebben bezocht (juni 2010) en, omdat de anderen die mijnen nog niet gezien hadden, besloten we een nieuw bezoek hieraan te brengen op donderdag 24 april 2014. François is bezig met archeologische werk in St. Kitts en Dominica, dus hij was er deze keer niet bij. Dirk met een familielid ook met de naam Dirk, Fred, Carel, Eddy, Hetty en ik parkeerden onze auto's vlak achter het hek van het landhuis. Dirk heeft de sleutel hiervan en zo weten we zeker dat onze auto's veilig staan. Daarvandaan liepen we via een van de vele trails van Uniek Curaçao in dit gebied naar de Seroe Mainshie (Werbata) of Ser'i Mainshi (Kadaster). Bovenop die heuvel liggen de fosfaatmijnen en een driehoekspunt.

Het eerste deel van de tocht gaat door een mooi bos. Veel Indju, Manzaliña en zelfs enkele Mispel bomen geven dit gebied een bijna Nederlandse beeld. Er is hier zelfs een boslaantje met bomen aan weerszijden, dat zo gekopieerd had kunnen zijn uit een bos op de Utrechtse heuvelrug.
In het bos vonden we een ondiepe waterplaats (tanki), een mooi van steen gemaakte bank en enkele delen van een dam. We trokken daarna over een open gedeelte om het punt te bereiken waar het pad naar boven gaat naar de mijnen.

Bovenop de heuvel vonden we als eerste het driehoekspunt. Dit driehoekspunt is oorspronkelijk door Werbata geplaatst, maar in meer recente tijden door Kadaster hergebruikt. De onderkant heeft nog steeds de vorm van het Werbatapunt, maar zonder de tegel met de identificatie, die normaal in een van de zijkanten is aangebracht. En, zoals het inmiddels traditie is geworden, moest Fred weer bovenop het driekhoekspunt gaan zitten.
Vreemd genoeg ligt er ook een Kadaster meetpunt vlakbij. Dit meetpunt heeft geen herkenbare identificatie meer. Ik heb geen idee wat het nut is van een dergelijk meetpunt naast een al aanwezig driehoekspunt. Ook vreemd was de aanwezigheid van 3 koperen punten op het driehoekspunt. Een zit er bovenop, wat de normale positie is, maar ook twee op de bovenkant van het vroegere Werbatapunt.

Na een rustpauze trokken we verder via een duidelijk gemarkeerd Uniek Curaçao pad naar de vroegere spoorbaan. Dat is een indrukwekkende constructie, die op sommige plaatsen wel 2 meter hoog is. Er is geen cement gebruikt om deze spoorbaan te verstevigen. De zijkanten zijn gevormd door zorgvuldig stenen te stapelen. Waarschijnlijk is daarna het tussenliggende gedeelte volgestort met stenen om zo de bovenkant van de spoorbaan te vormen. Een zeer degelijke constructie, waarop blijkbaar in het verleden een spoor heeft gelegen om het transport van het uit de mijnen gewonnen fosfaat gemakkelijker te maken.
Vrijwel aan het eind van de spoorbaan ligt de ruïne van het mijngebouw. En een eindje verder ligt de grootste mijn. Tussen de ruïne en de mijn ligt een groot veld stenen met verschillende kleuren. Alle mijnen zijn oppervlaktemijnen, dus blijkbaar was het fosfaat vrij dicht onder het oppervlak te vinden. In een van de boorgaten in de zijkant van het diepste gedeelte van de grootste mijn vonden we nog wat fosfaat.

We hebben geen bezoek gebracht aan de andere mijnen vanwege de tijd. We namen de Noordroute terug naar de auto's. Dicht bij de rand van het plateau staat een grote Clusia rosea boom, die we ook tijdens het vorige bezoek hadden gezien. Deze boom had zowel bloemen als vruchten. Het is een zeldzame boom en dit is een van de plaatsen, waarvan bekend is, dat hij er staat.

We daalden af langs de rotswand en wandelden terug over de San Pedro vlakte naar de baai en vervolgens terug naar het landhuis, naar de auto's.

Er kunnen geen rechten worden ontleend aan dit verslag.