Ascencion - wandelen door een rooi

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Ascencion rooi 20151217 015 smallNa lange tijd - een aantal weken was ik niet in staat om mee te gaan met de wekelijkse speurtocht- ging ik weer samen met de archeologische speurneuzen op pad. Ons doel was een rooi, waar we nog niet waren geweest tijdens onze vorige bezoeken aan dit gebied.
We ontmoetten elkaar om 8 uur. We hadden deze keer een gast, David Koren, een sociaal geograaf, die voor een kort bezoek op Curaçao is. De andere deelnemers waren François, Fred, Michèle, Eddy, Carel en ik. 
Het eerste deel van de wandeling ging over een asfaltweg naar het punt, waar de rooi de weg kruist. Op dat punt is een duiker aangelegd om het water onder de weg door te transporteren. Bij de duiker gingen we de mondi in.

We vervolgden onze wandeling door de rooi. Dat was tamelijk gemakkelijk; blijkbaar houdt het af en toe stromende water het centrale gedeelte van de rooi redelijk schoon van plantengroei.
Al snel kwamen we een eerste dam tegen. We bleven in de rooi lopen en vonden nog een aantal andere dammen. Dicht bij een van die dammen troffen we ook een waterput met drinkbak aan.
Verscheidene van de dammen waren doorgebroken. Een dam was bijzonder lang en bleek door te lopen totdat hij ook als dam fungeerde in een andere rooi. In die tweede rooi was de dam doorgebroken en blijkbaar was daarna een poging gedaan om alsnog het water vast te houden door een halfcirkel van stenen aan te leggen, die de opening weer afsloot. Maar de rotsblokken zijn te klein om werkelijk een serieuze belemmering voor het water te vormen. 

Na enige tijd verlieten we de rooi en gingen in de richting van enkele kunuku's in dit gebied. Zodra we uit de rooi waren, werd de vegetatie een stuk dichter. En rond de kunuku bleek een gaashek aangelegd te zijn. We wandelden een eind langs het gaas in de richting van een tanki, die staat aangegeven op de Werbata kaart. De tanki was omringd door een hoge aarden wal. De tanki zelf was droog en flink overgroeid door een weelderige vegetatie. Aan de rand van de tanki troffen we de restanten aan van een put.

Na een pauze besloten we terug richting de auto's te gaan. De tocht over een nabijgelegen heuvel leek aantrekkelijk omdat daar de vegetatie zo te zien vrij open was. Maar voordat we zover waren, moesten we ons eerst een weg banen door een dichte haag planten. 
Op de top van de heuvel splitste de groep zich in tweeën; een groep koos ervoor om rechtstreeks naar de asfaltweg te gaan; ongetwijfeld de kortste route door de mondi, maar volgens de andere groep was de vegetatie in die richting niet gemakkelijk. Die tweede groep koos ervoor om via de andere kant van de heuvel in de richting van de rooi te gaan. Ik sloot me aan bij die tweede groep. Zolang we op de helling bleven viel de vegetatie goed mee; we moesten wel oppassen met losliggende rotsen op de helling. Het laatste deel, de afdaling in de rooi, was een stuk moeilijker, omdat de helling daar erg steil was, er veel losliggende stenen lagen en er een dichte vegetatie was. Gelukkig waren dat struiken zonder doorns, zodat we ons daar wel aan vast konden houden tijdens de afdaling. Nadat we zo weer in de rooi waren aangekomen was de rest van de route naar de weg eenvoudig. 
Langs de kant van de weg namen we een pauze om weer op adem te komen en te wachten op de andere groep. Ons tempo was vrij hoog geweest, omdat we in tijdnood dreigden te komen. Toen we na een tijd de andere groep nog niet zagen komen, zijn we richting de auto's gegaan. Kort nadat we daar waren aangekomen, kwamen ook de anderen aan. Die bleken een lift gekregen te hebben van Hetty en Ai Wha. Samen gingen we vervolgens naar het restaurant bij Dokterstuin, waar we de laatste wandeling van 2015 vierden met een gezellige maaltijd en enkele drankjes.