Van Pos Monton naar Pos Sorsaka

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Pos Sorsaka 20150827 003 smallOp donderdag 27 augustus 2015 gingen we weer naar het Christoffelpark naar Pos Monton. Daar hebben we enige tijd geleden de drie indigobak systemen gevonden, twee complete systemen en de resten van een derde. Ons doel voor deze tocht was om van Pos Monton te lopen naar Pos Sorsaka op het gebied van St, Hieronymus via een systeem van rooien. Een rooi zorgt er in de regentijd voor dat het water van de bergen naar lagere gedeelten kan stromen. Uiteraard hoopten we onderweg de indigobak(ken) van St. Hieronymus te vinden. Fred en François hadden deze route al eens gelopen in 2008, maar toen keken ze nog niet specifiek uit naar indigobakken. 
Chris Winkel was erbij deze keer en ook Eliane Haseth, die ons regelmatig vergezelt als ze op Curaçao is.

We troffen elkaar op de parkeerplaats van het Christoffel park om 8 uur 's morgens. Vandaar reden we met twee auto's naar een parkeerplek dichtbij Pos Monton. Bij Pos Monton zijn regelmatig herten te vinden, dus we liepen zo rustig als mogelijk naar de pos. Maar deze keer hadden we geen geluk. Er waren geen herten. Wel zagen we dat het waternivo in de afgelopen maanden behoorlijk gezakt is.  

Dichtbij de pos liggen de indigobakken. Feitelijk zijn deze voor bezoekers van het Christoffelpark vrij gemakkelijk bereikbaar als ze de weg weten naar Pos Monton. Ik ben iedere keer onder de indruk van deze indigobakken. De meeste indigobakken zijn gebouwd met kalkstenen. De systemen hier zijn gebouwd met de lokaal beschikbare Knip formatie stenen. Dat is een gelaagd gesteente vaak met vuursteen insluitingen. Dat geeft een totaal ander uiterlijk aan de indigobakken.
En, nadat we bij Cas Abou hadden geleerd dat de resten van de derde bak feitelijk niet van een indigobak waren maar van een deel van een put, besloten we ook hier de resten van het derde indigobaksysteem aan een nader onderzoek te onderwerpen. Maar hier gaat het beslist om een indigobak; de binnenhoek is recht en bekleed met IJsselstenen gebed in de bekende waterdichte pleisterlaag. Dat treffen we zo nooit aan in een put. 

Hiervandaan gingen we door de rooi in de richting van Pos Sorsaka. Al snel passeerden we de grensmuur tussen Savonet en St. Hieronymus. We hadden ook deze keer vooraf goedkeuring gevraagd en gekregen van de eigenaren van Hieronymus om hun terrein te betreden.
Onderweg naar Pos Sorsaka vonden we diverse waterwerken, die niet zijn aangegeven op de Werbatakaart. Een van die objecten had onze speciale aandacht omdat dat wel was aangegeven op een latere Kadasterkaart. Zou dat de indigobak van St. Hieronymus kunnen zijn? Vreemd genoeg zijn indigobakken nooit aangegeven op de Werbatakaart. Maar dit bleek een systeem van een vierkante put met daarbovenop een windmolen en een kleine en een grotere waterbak te zijn. In de rand van de put vonden we een nummer 1Z.83. Chris vertelde ons dat dit het nummer is van de put, bestaande uit het nummer van het kaartblad (1Z) gevolgd door het volgnummer van de put (83). 

Pos Sorsaka 20150827 020 smallDe natuur rondom de rooi was indrukwekkend. Een groot Manzaliñabos, enkele grote Tamarindebomen en ook diverse andere boomsoorten. Maar het was warm! We namen dan ook diverse pauzes en we gingen aanzienlijk sneller door ons water heen dan normaal. 
In het gebied met de naam Poos Sorsaka op de Werbatakaart vonden we een grote vierkante put met daarin hoog staand water. Op de kaart is geen put aangegeven, dus mogelijk dat hier in het verleden een natuurlijke put was, die het gebied zijn naam heeft gegeven. We besloten hier een lange rustpauze te nemen voordat we terug richting de auto's zouden gaan. 
Fred, Hetty, Chris en ik besloten om het omliggend gebied nader te onderzoeken; op de kaart stond een dam aangegeven, dus alleen dat was al voldoende reden om die op te zoeken. De rooi was mooi, diep uitgekerfd door het water. Het moet mooi zijn om hier het water met geweld doorheen te zien stromen na forse regenval. Maar misschien is het beter om dit gebied bij regen helemaal te mijden vanwege de vele Manzaliñabomen hier. We vonden de dam en verder nog diverse waterwerken. Blijkbaar werd er in het verleden aan landbouw gedaan in dit gebied. We vonden hier een droge put, een grote waterbak en een systeem van buizen met afsluiters om het water te distribueren. Een van die buizen kwam uit in een betonnen goot; blijkbaar werd die gebruikt om het water nog verder te vervoeren. 

Na enige tijd besloten we de anderen weer op te zoeken; die waren nog gezellig aan het uitrusten. Kort daarna begonnen we aan de terugweg via dezelfde route. Ook deze keer gingen we stilletjes naar Pos Monton. En nu zagen we en hoorden we een aantal herten wegvluchten toen we bij de pos aankwamen, En deze keer waren ook de bloemen van de waterlelies open.

Daarmee kwam er een einde aan een mooie maar ook erg warme tocht. Ik heb het nog niet meegemaakt in de afgelopen 5 jaren dat ik al mijn water (2,5 liter) opdronk tijdens de tocht. Enkelen van ons besloten dan ook om het verloren vocht weer op peil te brengen bij de 4th of July snack in Barber.