Nogmaals naar Cas Abou - een tweede indigo bak systeem

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Cas Abou 20150813 008 smallOp 6 augustus gingen de archeologische speurneuzen naar Cas Abou om te zoeken naar restanten van huisjes. Ik was toen niet in staat om mee te gaan. Daar kreeg ik behoorlijk spijt van toen ik hoorde dat ze tijdens die tocht een tweede set indigobakken hadden gevonden op de plantage Cas Abou. Gelukkig besloten ze om op 13 augustus terug te gaan naar dit gebied. Deze keer kon ik er wel bij zijn.
Nadat we onze auto's weer hadden geparkeerd bij het landhuis liepen we via de weg naar een punt dichtbij de indigobakken. Daar gingen we de bosjes in. Al snel vonden we een fundering. Twee rijen kalkstenen met aan een kant een hoek. De afstand tussen de twee rijen was te klein voor een huis, dus besloten we dat dit waarschijnlijk het restant was van een drinkbak voor vee. 

We vervolgden onze toch naar de plek, waar op de Werbata kaart een grote tanki was aangegeven. Die vonden we gemakkelijk. Daar dichtbij was het tweede systeem van indigobakken. Twee van de drie bakken van het systeem waren zichtbaar en de derde bak was, zoals op de meeste plaatsen, in de loop van de tijd onder de grond verdwenen. Tijdens het vorige bezoek was al vastgesteld dat deze bakken anders opgebouwd leken te zijn dan de andere bakken, die we gezien hebben. Het leek erop dat eerst blokken zijn gemaakt van een mengsel van vingerkoraal en cement. Die blokken zijn vervolgens gebruikt om de indigobakken te bouwen. Een andere mogelijkheid is dat het toch geen vooraf gemaakte blokken zijn, maar dat ze zijn gevormd uit een natuurproduct; conglomeraten worden vrij veel gevonden in de Midden-Curaçao formatie en zijn gevormd uit modderstromen, die vanaf het gedeelte van Curaçao, dat al boven water lag, de oceaan in stroomden. We konden op basis van wat we zagen in de indigobakken niet tot een conclusie komen of het handgemaakte blokken waren of dat het om een natuurlijk aanwezig product ging.

Er zijn meer verschillen tussen deze indigobak en de anderen, die we gezien hebben. Volgens mij is de bovenste bak, de rottingsbak, aanzienlijk groter dan in andere indigobakken. De tweede bak van het systeem, de slagbak, lijkt veel dieper dan in andere systemen. Deze slagbak is in latere tijd gebruikt als plek om afval te storten. We vonden veel flessen en borden in deze bak. De opening tussen de rottingsbak en de slagbak is in vrij goede conditie, al is hij gedeeltelijk opengebroken, waarschijnlijk om de IJsselstenen te kunnen hergebruiken. Vreemd genoeg is de opening tussen de slagbak en de derde bak, de vangbak, dichtgemaakt met vrij recent gemaakte cement. Wellicht dat de slagbak is hergebruikt als een drinkbak of wateropslagbak. Al met al een interessante vondst. 

Na een pauze gingen we verder in de richting van een put, die wel was aangegeven op een recentere Kadasterkaart, maar niet op de Werbata kaart. Op de aangegeven plek vonden we een diepe put met daaraan vast een drinkbak. Dichtbij was er nog een waterbak. En in de wand van die bak vonden we hetzelfde conglomeraat als in de indigobak. In dit geval was de wand opgebouwd uit normale kalkstenen en deze conglomeraat stenen. Op basis daarvan concludeerden we dat er in deze omgeving een plaats moet zijn geweest waar dit conglomeraatgesteente voorkwam. Dat betekent dat de bouwstenen van de indigobak niet vooraf zijn gemaakt door cement te mengen met vingerkoraal, maar dat blokken zijn gemaakt van het in de omgeving aanwezige conglomeraatgesteente. Daarmee was dat vraagstuk opgelost. 
Vlak bij de put namen we een rustpauze bij een kleine dam.

Ons volgende doel was een rechthoekige tanki met daarnaast een dam, die beide waren aangegeven op de Werbata kaart. Volgens de kaart zou die dam aan een zijkant bestaan uit aarde en aan de andere zijkant uit steen. We vnden inderdaad een grote en diepe tanki op de aangegeven plaats. Maar de dam bestond uit een volledig aarden wal met aan een uiteinde een stenen gedeelte. In dat stenen gedeelte vonden we een IJsselsteen met daaraan vast waterdicht pleisterwerk. Duidelijk een hergebruikt gedeelte van de indigobak. 

We wandelden via een voormalig hofi in de richting van nog een andere dam op de Werbata kaart. Blijkbaar stond het grondwater in het hofi in het verleden hoger dan nu, want de palmen, die vroeger in het hofi stonden, zijn nu vrijwel allemaal verdwenen of dood door gebrek aan water. 
De dam zelf was niet meer te vinden. Hij lag op de plek waar nu de weg naar het strand loopt. Wel vonden we nog een constructie om het water onder de weg door te leiden, maar geen spoor meer van de dam.
Omdat het intussen behoorlijk warm was geworden besloten we om de wandeling te beëindigen door via de weg terug te lopen naar de auto's.