Cas Abou - Indigobak

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Cas Abou 20150611 004a smallNa onze vondst van de grenspoort tussen Cas Abou en San Juan had ik een foto van die grenspoort geplaatst in de facebook-groep "You know you've lived in Curaçao ...". Dat is een FB-groep met een gemeenschappelijke interesse in Curaçao en met name het Curaçao van vroeger. Mijn vraag aan die groep was of iemand wist wat er op de foto stond en waar de foto was genomen. Als reactie kreeg ik o.a. twee historische kaarten van het gebied van San Juan. De eerste kaart was gepost door Rico van Bemmel; die kaart was gemaakt in 1721 om een dispuut over een put te documenteren. De tweede kaart was gepost door Helma Molhuijzen; dat was een kaart afkomstig uit de WIC-archieven. Bijzonder interessant was dat op de eerste kaart de indigobak van Cas Abou was vermeld en getekend. Na de tweede kaart goed bestudeerd te hebben bleek ook op die kaart de indigobak van Cas Abou getekend te zijn al werd die niet vermeld in de legenda. Op beide kaarten was de indigobak getekend dicht bij een put.
Na uitgebreide bestudering van beide kaarten hadden we een redelijk goed idee waar we de indigobak zouden moeten zoeken. Daarom gingen we op donderdag 11 juni 2015 weer naar Cas Abou specifiek met als doel om de indigobak te vinden.

We parkeerden onze auto's naast het landhuis Cas Abou en volgden min of meer dezelfde route als de vorige keer naar de zoutpannen van Cas Abou. Daar pauzeerden we kort in de schaduw van een Oliba. Daarna volgden we de rooi naar de tanki (pos di pia), die we de vorige keer al hadden gevonden. Toen hadden we naar de indigobak gezocht ten Westen van de tanki zonder iets te vinden. Maar deze keer verwachtten we de indigobak te vinden ten Oosten van de tanki. En inderdaad vonden we niet ver van de tanki een rechthoekige constructie, die de indigobak zou kunnen zijn. Maar daar moesten we wel zeker van zijn. Van eerdere vondsten van indigobakken weten we waar we naar moeten zoeken voor het bewijs. We gingen op zoek naar waterdicht pleisterwerk (roze, omdat het bestaat uit kalkspecie gemengd met gemalen dakpannen) in de hoeken van de rechthoekige constructie. Ook worden IJsselstenen gebruikt om de binnenkant van een indigobak te bekleden, maar die IJsselstenen zijn na het stoppen van de productie van indigo bijna altijd verwijderd voor hergebruik in andere bouwwerken.
In wat de voorkant leek te zijn van de grote bak vinden we een enkele IJsselsteen dichtbij een doorbraak in die muur. Dat zou een restant kunnen zijn van het gat dat aanwezig is tussen de individuele bakken van een indigobaksysteem. In twee hoeken van de rechthoekige structuur vonden we het roze pleisterwerk en ook nog een IJsselsteen. We raakten er dus steeds meer van overtuigd dat dit inderdaad een indigobak is. Maar dan moesten we ook nog de andere bakken vinden, want een indigobak bestaat uit drie individuele bakken; vaak is de derde bak zover onder de grond verdwenen dat we daar niets van vinden, maar tot nu toe hebben we wel altijd twee bakken kunnen vinden. We vonden sporen van twee wanden van de tweede bak hoewel die bak grotendeels onder de grond verdwenen lijkt te zijn. Met duidelijkheid over deze tweede bak en bovendien de locatie, die klopte met de twee kaarten, concludeerden we dat dit inderdaad de indigobak van Cas Abou moest zijn. Hoogstwaarschijnlijk is die bak gedeeltelijk vernield bij het schoonmaken van het terrein ten behoeve van seizoenslandbouw. Ook kan het zijn dat hij opzettelijk gedeeltelijk is gesloopt om het bouwmateriaal elders te kunnen hergebruiken.

We hadden nog een tweede mogelijke locatie bepaald op basis van de kaarten en om zeker te zijn dat we niets zouden missen doorzochten we de rooi richting de grens met San Juan. Maar daar troffen we niets meer aan. We vervolgden onze tocht langs de grens om twee van de deelnemers, die er de vorige keer niet bij waren, de grenspoort te laten zien.

Daarmee kwam er een einde aan de tocht voor deze week. We hadden weer een verjaarslunch gepland om 12 uur bij Dokterstuin, dus we gingen snel terug naar het landhuis, waar onze auto's geparkeerd stonden.