Driehoekspunten op Rif St Marie

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Coral Estate 20150409 033 smallOp donderdag 2 april 2015 ging een kleine groep van de archeologische speurneuzen, bestaand uit Fred, Hetty, Carel en Eliane Haseth als zijn gast ,en mij, naar de voormalige plantage Rif St. Marie. We parkeerden onze auto's met toestemming van het management op de parkeerplaats van Coral Estate en gingen daarvandaan op zoek naar twee driehoekspunten in dit gebied. Volgens de Kadasterkaart van 1993 ligt het driehoekspunt met nummer DP 9 ten Zuidoosten van de ingang van Coral Estate en volgens de Werbatakaart van 1909 ligt het driehoekspunt WB32 ten Noorden van de ingang. Het eerste driehoekspunt is geplaatst door Kadaster,  het tweede door Werbata in het begin van 1900 ten behoeve van de eerste topografische kaart van Curaçao.

Driehoekspunten worden gebruikt om afstanden te meten tussen punten. Als eerste wordt een basislijn gecreëerd tussen twee punten met een exact bekende afstand, meestal op de top van heuvels. Daarna wordt een derde punt op zichtafstand van elk van de andere twee punten geplaatst en van elk van de twee hoekpunten van de basislijn wordt de exacte hoek bepaald tussen de basislijn en de lijn naar het derde punt. Met deze informatie, de exacte lengte van de basislijn en de exacte hoek van elk van de eindpunten naar het derde punt, kan de afstand worden berekend van elk van de eindpunten naar het derde punt. Op deze manier is de exacte lengte van elk van de zijden van de eerste driehoek bekend. Dit proces wordt vervolgens herhaald met andere punten. Op die manier ontstaat een netwerk van punten met bekende afstanden als een eerste kaart van het gebied, in dit geval het eiland Curaçao. De volgende stap is om op grondnivo het gebied tussen de punten in kaart te brengen. Die laatste stap wordt tegenwoordig gedaan via luchtfotografie, waarmee in korte tijd grote gebieden in kaart kunnen worden gebracht. Nadeel van luchtfotografie is dat daarmee objecten, die schuilgaan onder de vegetatie niet meer worden gezien. Daardoor is de Werbata kaart veel gedetailleerder dan de latere kaarten van Kadaster.

In de meeste gevallen hergebruikte Kadaster de eerdere driehoekspunten, die door Werbata waren geplaatst, door er een nieuw driehoekspunt bovenop te plaatsen. En Kadaster voegde extra driehoekspunten toe. Deze aanpak betekent dat de meeste Werbata driehoekspunten een Kadaster driehoekspunt erbovenop hebben staan. Een Werbata driehoekspunt op zichzelf is daardoor vrij zeldzaam.
In dit gebied besloot Kadaster een ander deel van dezelfde heuvel, de Seru Kabritu, te gebruiken om een Kadaster driehoekspunt te plaatsen, waardoor het oude Werbatapunt intact bleef.

Als eerste gingen we naar het Kadaster driehoekspunt. Dat bleek vrij gemakkelijk te gaan, omdat de begroeiing vrij open was. We moesten alleen oppasen niet een van de vele Bringamosa planten in dit gebied aan te raken. Bovenop de heuvel werd het moeilijker, omdat daar veel Wabi en Infrou groeit. En we moesten dicht bij de rand van de klip lopen om de planten te vermijden.
Nadat we foto's van het driehoekspunt hadden gemaakt en de exacte GPS-positie van het punt hadden bepaald, gingen we terug naar de parkeerplaats voor het tweede deel van onze tocht, het Werbata driehoekspunt. Ook hier was het in het begin vrij gemakkelijk door een gebied met veel Brasia bomen, waaronder enkele behoorlijk indrukwekkende. Hoger op de heuvel werd ook hier de begroeiing dichter. Eerst vonden we een stapelmuur. Nadat we daaroverheen waren gegaan bereikten we het Werbata punt. Dat is in bijzonder goede conditie, zeker gegeven het feit dat het ruim 100 jaar oud is. Met name de ingebrachte tekst Triang No 32 is bijzonder mooi.
Dichtbij dit driehoekspunt vonden we een groot aantal delen van kelderflessen en ook enkele bodems van oude 1 liter bierflessen geproduceerd door P & S Rendorp uit Amsterdam. Deze dateren waarschijnlijk van medio 1800. Het is onduidelijk waarom er zo'n grote concentratie van oude flessen op deze plaats is.

Nadat we weer de heuvel waren afgedaald naar de weg besloten Fred, Hetty en ik om nog naar een vreemd gelaagde rots te gaan aan de linkerkant van de weg naar Coral Estate. Dit is zo te zien gewoon kalksteen, maar dan met een gelaagde structuur. Toen we dichterbij deze rots kwamen, vonden enkele bijen dat we niet welkom waren en ze zetten de aanval in. Gelukkig was ik de enige, die gestoken werd en konden we de bijen verdrijven door te spuiten met Baygon, een van de noodzakelijke zaken in onze rugzak.
We besloten dan ook om de rots van de andere kant te benaderen en daar hadden we een goed zicht op de gelaagde structuur. Onbekend is waardoor deze gelaagdheid is ontstaan.
Ook op de terugweg besloten we met een grote boog om de rots heen te gaan om de bijen te vermijden. We bereikten veilig de parkeerplaats, waar we besloten om de tocht te beëindigen.