Zeilboten bij Fontein

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Fontein 20150219 023 smallTijdens een vorig bezoek aan de restanten van het voormalige landhuis Fontein en de ruïne van de magazina zagen we op de binnenmuur van de magazina schetsen van zeilboten. Afgelopen donderdag, 19 februari 2015, gingen we daarom terug om deze tekeningen beter te bestuderen. Nadat we ons uitbundig hadden geïdentificeerd bij de ingang van het villapark mochten we van de bewaker naar binnen. We parkeerden onze auto's in de buurt van de ingang op een zandweg, omdat de portier ons had verteld dat de zandweg, die leidt naar de restanten van het landhuis, was afgesloten. We besloten dus naar het landhuis te lopen. Al snel was duidelijk dat de zandweg niet echt afgesloten was; wandelen is echter absoluut geen probleem voor de speurneuzen en al helemaal niet over een zandweg.

Eerst brachten we een kort bezoek aan het historische graf. Onze indruk is dat het graf meer beschadigd is dan tijdens het vorige bezoek. Ik heb overigens geen idee wie geacht wordt hier begraven te zijn.

We vervolgden onze tocht over de zandweg tot bij de restanten van het landhuis en omliggende huisjes. Uniek Curaçao heeft hier een pad aangelegd, dus het bezoek aan het landhuis en de huisjes is tamelijk gemakkelijk. Maar ons doel was de magazina, dus we brachten niet al te veel tijd door bij de ruïnes. De magazina is een indrukwekkend gebouw. Dikke muren, gebouwd als ware het een fort. De buitenkant van de muren is schuin, de binnenkant recht. Er is ook een mooie ingang. Op de binnenmuur direct links van de ingang zijn de schetsen van de zeilboten te vinden. Carel had krijt in diverse kleuren meegebracht om daarmee de schetsen duidelijker te maken door de krassen, die de tekening vormen, te voorzien van een kleur. Eerst probeerde hij dit met wit, maar dat leverde niet het beoogde resultaat, dus hij ging over op rood. Nadat hij klaar was, maakten we diverse foto's van het resultaat. De foto, die ik hieronder in de gallerij heb opgenomen, is verder in photoshop bewerkt om de schetsen duidelijker te maken.

Ons volgende doel was een put, die op zowel de Werbatakaart uit 1909 als de Kadasterkaart uit 1993 is aangegeven. We hoopten in die buurt van die put indigobakken te vinden, omdat we er inmiddels van overtuigd zijn dat vrijwel alle plantages in het verleden indigoproductie hebben gekend. Helaas kwamen we daarbij een zeer dichte en stekelige begroeiing van Palu di lele en Infrou (schijfcactus) tegen. Fred en ik namen een verschillende route naar de put om zo de kans te vergroten dat we die zouden vinden in de dichte begroeiing. We stelden vast dat noch Werbata noch Kadaster de put op de juiste plaats hadden staan. Werbata bleek uiteindelijk het nauwkeurigst. Fred vond de put. Het is een mooie ronde en erg diepe put met daaraan vast een lange rechthoekige drinkbak voor het vee. Ondanks de grote diepte staat de put droog. Een duidelijke aanwijzing dat de regentijd van dit jaar onvoldoende water heeft gebracht.
We hadden geen tijd meer om verder in de omgeving te zoeken naar de indigobakken, maar ik ben er vrijwel van overtuigd dat we die hier niet zullen vinden; bij het zoeken naar de put hebben we het gebied uitgebreid doorkruist.

Daarmee kwam een einde aan onze tocht. We liepen terug naar de auto's en gingen vervolgens naar Dokterstuin om daar met een gezellige lunch de verjaardag van François te vieren.

Er kunnen geen rechten worden ontleend aan dit verslag.