Knip - Juliana

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Knip 20141120 025 smallIk heb nooit geweten dat er een gebied is op Curaçao met de naam Juliana; waarschijnlijk ben je even verbaasd als ik. Fred vond dit gebied toen hij op zoek was op de Werbata kaart naar een doel voor onze volgende wandeling. Er staat een tanki aangegeven ten Zuiden van de baai van Kleine Knip in het gebied met de naam Juliana. We besloten om dat gebied eens nader te gaan onderzoeken. Een kleine subgroep van de archeologische speurneuzen, Karel, Eddy, Fred en ik parkeerden onze auto's bij landhuis Knip en gingen daarvandaan over de asfaltweg in de richting van de baai van Kleine Knip.

Dichtbij de baai gingen we de mondi in. Eerst leek het erop dat daar een pad was, maar dat pad verdween al snel; daarna moesten we ons een weg vechten door de behoorlijk dichte begroeiing; vooral de grote velden met Infrou (schijfcactus) maakten het ons moeilijk. Daarnaast hadden we ook veel last van de taaie lianen van de Palu di lechi.

Al snel vonden we een dam, die niet is aangegeven op de Werbata kaart en ook niet op de meer recente kaart van Kadaster uit 1993. Dichtbij vonden we ook delen van een fundering van een klein gebouw. We troffen daar geen dakpannen bij aan. De functiie van het gebouw is ons onbekend.

De tanki was leeg; blijkbaar was de grote hoeveelheid regenwater niet voldoende om een poel te creëren. De ondergrond was zo droog dat het water direct in de grond is verdwenen. Wegkrabben van de bovenste laag liet bovendien zien dat alleen de bovenste laag ietwat vochtig is; daaronder is de grond droog. In de tanki vonden we een groot aantal flessen en ook enkele schelpen. Aan de Noordkant van de tanki is een wand van grote stenen. Ook die wand is aangegeven op de Werbata kaart.
Aan de rand van de tanki namen we een rustpauze in de schaduw van enkele bomen. 

Eddy had op de Kadasterkaart van 1962 een groot aantal dammen gezien verder naar het Zuiden. Deze dammen zijn niet aangegeven op de Werbatakaart van 1906, dus ze zijn van een latere datum. Ze zijn ook niet aangegeven op de Kadasterkaart van 1993, maar die kaart is voor een belangrijk deel gemaakt op basis van luchtfoto's, dus veel dat onder de vegetatie lag, is niet aangetekend op die kaart.
We vervolgden onze weg in de richting van het gebied, waar de dammen zouden moeten liggen. Ook dit bleek geen gemakkelijke taak, want de begroeiing hier was zo mogelijk nog dichter dan in het eerste deel van onze tocht. In plaats van dat we in een rechte lijn naar ons doel konden gaan, moesten we een route kiezen, waar de natuur ons een gemakkelijker pad toestond door de struiken. De voortgang werd nog lager toen we fraaie paddestoelen aantroffen langs de route; deze moesten natuurlijk worden gefotografeerd.
We passeerden een stenen muur en kwamen daarna aan in het gebied waar de dammen staan aangegeven op de kaart. We konden geen echte bevestiging vinden van deze dammen. Het enige dat we zagen was een lichte verhoging in het terrein op enkele plaatsen. Het kan zijn dat deze dammen door erosie zijn verdwenen of dat het gebied is gebulldozerd in het kader van de ontwikkeling van het resort van Jerimi. Dichtbij vonden we een asfaltweg van dat ontwikkelingsproject; vreemd genoeg ligt die weg op een deel van de vroegere plantage van Knip.

We volgden de asfaltweg in de richting van de kust. Daar troffen we een sonde van de meteo aan. Dat is een instrument voor eenmalig gebruik, dat wordt verbonden aan een ballon; zo stijgt het op tot een hoogte van 30.000 meter terwijl het onderweg metingen doet van diverse weerparameters. Die gegevens worden vervolgens doorgeseind naar een grondstation. Op een bepaalde hoogte knapt de ballon en dan daalt de sonde aan een parachute weer af naar de aarde. Dit is niet de eerste sonde, die we vinden tijdens onze tochten. Maar dit is een recente; de batterij heeft een datum van 3 maart 2014.

Langs de kust vonden we een smal pad, waarschijnlijk in gebruik bij de vissers. We volgden dit pad naar de baai van Kleine Knip. Dicht bij de Zuidkant van de baai trokken we over de restanten van het kleine fort, dat hier lag om de baai te verdedigen; ook aan de Noorzijde van deze baai ligt een dergelijk fort.
Daarvandaan daalden we af naar de baai, waar we nog een pauze namen, voordat we verder over de asfaltweg terugliepen naar het landhuis.