Porto Marie - ten Oosten van het vroegere landhuis

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Porto Marie 20140710 021 smallIn april van dit jaar gingen de archeologische speurneuzen naar het gebied ten Zuiden van het landhuis Porto Marie. Deze keer was de beurt aan het gebied ten Oosten van het voormalige landhuis. Ook daar is een aantal dammen en putten te vinden. Een specifieke reden om dit gebied te bezoeken is de mogelijkheid dat zich hier n de omgeving van de putten de indigobakken van Porto Marie bevinden. Indigobakken liggen normaal benedenwinds van het landhuis in de omgeving van water. Benedenwinds van het landhuis bevinden zich geen putten. Ten Zuiden van het landhuis hebben we geen indigobakken gevonden dus als goede optie blijft nog over de omgeving rondom de putten ten Zuidoosten van het landhuis. 

We parkeerden onze auto's langs de weg naar het strand en begonnen onze wandeling over een van de vele zandpaden in dit gebied. Al snel vonden we naast dit zandpad een drinkbak voor vee. Die zag er niet heel oud uit. 
We vervolgden onze weg over het pad naar een aarden dam, die gedeeltelijk parallel loopt aan het zandpad. We liepen verder over de bovenkant van die dam tot het einde, waar we een stenen damhoofd aantroffen. Er stond geen enkele identificatie op, maar zo'n identificatie komt wellicht alleen voor op de modernere LVV-dammen.
Daarvandaan gingen we naar het Noorden totdat we de volgende aarden dam kruisten. Ook deze dam had aan elk einde een stenen damhoofd, al was het damhoofd aan de Westelijke zijde helemaal in puin. Wat we vreemd vonden van deze dam, is dat die is gebouwd tussen twee rooien in. Aan het Westelijke uiteinde van deze dam is sterke erosie te zien in de rotsige bodem van Midden Curaçao Formatie. Blijkbaar stroomt het water hier hard. Maar waarom deze dam tussen de twee rooien is gebouwd, waardoor het water vrijelijk langs beide uiteinden stroomt, is een raadsel. Mogelijk om te voorkomen dat er water loopt over het gebied achter de dam. De betreffende twee rooien verenigen zich ten zuiden van deze dam en worden vervolgens geblokkeerd door de eerste dam, die we tegenkwamen.
Iets anders, dat ons verbaasde, is een constructie, die we aantroffen direct achter de dam dicht bij het Oostelijke damhoofd. Eerst dachten we dat het een waterbak was, maar toen we beter keken zagen we een ruwe, onafgewerkte binnenkant, die op geen enkele manier lijkt op de gebruikelijke binnenkant van een waterbak. Onze conclusie is dat deze constructie is aangebracht ter versterking van de dam.

We vervolgden onze tocht naar de twee putten, die zijn aangegeven op de Werbatakaart. De eerste, die we vonden, is vrijwel rond en heeft een mooie binnenkant van blokken. De put is diep genoeg om ook nu nog water te bevatten. Ernaast vonden we de restanten van een kleine drinkbak voor vee met een gepleisterde binnenkant.
Vanaf dit punt verspreidden we ons om zo het gebied tussen de twee putten te doorzoeken op indigobakken. We vonden wel een concentratie van kalksteen, dus mogelijk heeft hier iets gestaan of is dit gebruikt als een opslagplaats van kalksteen voor de bouw van iets. Maar we vonden niets dat ook maar enigszins leek op een indigobak.
De tweede put bleek een natuurlijk waterplaats (tanki) te zijn omringd door dichte vegetatie. Nadat we ons door die vegetatie hadden heengewerkt, was het tijd voor een pauze.

We wandelden terug naar de eerste dam, waar we een ander zandpad namen in de richting van een dam tegen de grens tussen Porto Marie en Daaibooi. We vonden in dat gebied wel een dam, maar niet op de plaats, die Werbata heeft aangegeven. Fred, Hetty en ik ginden nog verder naar en over de grensmuur, of beter gezegd dat wat daar nog van over is, tussen Porto Marie en Daaibooi. Het is nu niet meer dan een breed pad van kalksteenbrokken op de zandvlakte van de saliña van Daaibooi. Aan de Porto Marie kant van de grens groeit gras, aan de Daaibooizijde is er alleen zand.

Daarmee kwamen we aan het einde van onze wandeling, behalve dat Fred, Hetty en ik nog een omweg maakten naar de uitkijktoren. Vanuit die toren hadden we een mooi uitzicht over de plantage van Porto Marie met in de verte de kerk van St. Willibrordus.

Er kunnen geen rechten worden ontleend aan dit verslag.