San Sebastiaan - oude huisjes, put en indigobakken

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

In de buurt van de meeste landhuizen in het Westelijk deel van het eiland lag een dorpje bestaande uit (slaven)huisjes en andere gebouwen. De meeste van deze dorpjes waren nog redelijk intact aan het begin van de 20e eeuw volgens de Werbata kaart. Het feit dat deze huisjes zijn aangegeven als oranje (stenen) en zwarte (houten) rechthoekjes op de kaart betekent dat deze huisjes op dat moment nog in redelijk herkenbare vorm waren. Anders zouden ze zijn aangegeven als ruïne op de kaart. Tegenover het landhuis San Sebastiaan ligt een ruïne pal aan de weg. Vaak wordt gezegd dat dit het huis is van de vroegere Vito (opzichter), maar het is waarschijnlijker dat het een melkhuisje is geweest, waarin de melk werd gezet in afwachting van het ophalen voor verder vervoer. Het is te klein voor een huis.

San Sebastiaan 20130808 004 smallOp donbderdag 8 augustus 2013 parkeerden we onze auto's in de tuin van het huis van François. Vandaar liepen we naar de ruïne, waar we de begroeiing in gingen op zoek naar restanten van de andere huisjes. Grenzend aan het melkhuisje is een lange muur; waarschijnlijk onderdeel van de koraal voor de dieren van de plantage. Al snel vonden we de ruïne van het eerste huisje. Het had een trapje aan weerszijden van het huis; een deel van de vloer is ook nog zichtbaar en een hoek in de muur met pleisterwerk. In de onmiddellijke omgeving vonden we nog twee funderingen. Blijkbaar waren de huisjes dicht op elkaar gebouwd. 

Daarvandaan gingen we terug in de richting van het melkhuisje. Dicht bij de huidige asfaltweg vonden we restanten van een vroeger geasfalteerd pad. Dit pad is niet zichtbaar op de Werbata kaart; het moet dus van een recentere datum zijn. Het staat wel op de Kadasterkaart van 1993. Het pad ligt vlak naast het hek van Flamingo Park. We wandelden over dit pad totdat we een punt bereikten, waar we op de GPS konden zien dat er links van ons meer huisjes moesten zijn. Fred, Eddy en ik trokken de begroeiing in, terwijl de anderen doorliepen over het pad in de richting van de put, die is aangegeven op de Werbatakaart

Fred, Eddy en ik traden een gebied binnen vol met zuilcactussen en schijfcactussen. Op sommige plaatsen vormden die een ondoordringbare muur; we hadden het dus niet gemakkelijk om naar restanten van huisjes te zoeken. Het was ook een gebied vol met artefacten in de vorm van kelderflessen, jeneverkruiken en ander glaswerk. Een duidelijke aanduiding van vroegere bewoning.
Onder een grote Tamarinde boom namen we een rustpauze. Via de telefoon namen de anderen contact op met ons om te weten wat we aan het doen waren. We vertelden wat we gevonden hadden en dat het onze bedoeling was om nog verder te zoeken in dit gebied. Dat deden we dan ook en op een gegeven moment kwamen we tot de conclusie dat we de put niet meer zouden halen. Maar toen we via de telefoon van François te horen kregen wat zij hadden gevonden, indigobakken dicht bij de put, braken wij onze zoektocht af en trokken we richting de put; daar troffen we de anderen aan. Er is een grote circelvormige put met daarnaast een rechthoekige ondiepe bak. Een deel van de zijwand van de put is aan de buitenzijde niet meer bedekt door de grond. In de put staat nog water. Dicht bij deze put hadden de anderen de indigobakken gevonden, flink overgroeid door Wabi's. Inmiddels hadden ze de middelste bak grotendeels schoongemaakt van de begroeiiing. De bovenste bak was nog flink begroeid en van de onderste bak is alleen een gedeelte van de bovenkant van de wanden te zien. De rest ligt onder de grond. Tussen de bovenste en middelste bak is een mooie overloop zichtbaar omringd door IJsselsteentjes.
Indigobakken werden normaal gesproken op een ruime afstand van het landhuis gebouwd, omdat het bewerken van indigo nogal stinkt. En ze liggen ook altijd in de buurt van water, want het proces vergt veel water,
Vreemd genoeg staan deze bakken nooit aangegeven op de Werbata kaart. Waarschijnlijk wist Werbata niet wat ze waren of waren ze voor hem niet interessant genoeg om ze op de kaart aan te geven. Voor ons zijn ze wel interessant omdat ze een deel van onze geschiedenis vormen

Na deze zeer intensieve wandeling gingen we terug naar het huis van François, waar we door zijn vrouw Ai Wha werden onthaald op koele drankjes en nootjes.

Er kunnen geen rechten worden ontleend aan dit verslag.