Oude huisjes op Giftenberg - Cas Abou

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Op donderdag 18 april gingen de archeologische speurneuzen, zoals we ons gemakshalve noemen, op weg naar de ingang van de plantage van Cas Abou. Ons doel was deze keer om te onderzoeken of er nog restanten te vinden zijn van een klein dorpje, dat was gelegen op de GIftenberg; Giftenberg was in het verleden een kleine zelfstandige plantage, maar is inmiddels onderdeel van de plantage van Cas Abou. Volgens de Werbata kaart van 1909 lagen hier (minstens) drie huisjes, elk met een houten hut of plaggenhut ernaast en elk met een omheind terrein eromheen.  

3-huisjes-met-knoekHiernaast het gedeelte van de kaart, waarop duidelijk de drie stenen huisjes (rood) zijn aangegeven met daarnaast de houten hut of plaggenhut (zwart) en het omheinde terrein (groene omheining). Dit gebied ligt vrij dicht bij de hedendaagse doorgaande weg, dus we parkeerden onze auto's bij de ingang van de plantage van Cas Abou. Daarvandaan liepen we over de asfaltweg in de richting van het strand. Na ongeveer 100 meter gingen we de dichte begroeiing in in de richting van een bos van wat lokaal genoemd wordt de Surinaamse cactus. Dit is een plant, die in het verleden werd gebruikt om omheiningen mee te maken, dus de aanwezigheid hier zou de eerste aanwijzing kunnen zijn van de vroegere bewoning.
De begroeiing bestond vooral uit Palu di Lele, met venijnige stekels, en Infrous (schijfcactussen), ook met vervelende stekels. Met name die laatste maakten het ons moeilijk om voortgang te maken. Maar die begroeiing was niets vergeleken met de Surinaamse cactus. Die was absoluut ondoordringbaar, zoals de foto hiernaast laat zien. Giftenberg 20130418 003 smallWe gingen er dus maar omheen. Inmiddels waren we dicht bij de locatie van het eerste huisje en we vonden dan ook geleidelijk steeds meer artefacten. Scherven van aardewerk en jeneverkruiken, grote en kleine flessen van glas, emailen keukengerei en gereedschap voor de bewerking van de grond (chapi, hak). Maar geen fundering van een huis. Wel vonden we een vloertje gemaakt van vingerkoraal. Dat werd vroeger vaak aangelegd vlak achter het huis. En we vonden enkele IJsselstenen en stukjes pleisterwerk. Ook vonden we enkele verdachte steenhopen. Blijkbaar was dat alles wat was overgebleven van het huis. Mogelijk dat er meer restanten te vinden zijn onder het bos van Surinaamse cactussen, maar daar konden we niet in doordringen.

Op dus naar het tweede huisje. De vegetatie was hier minder dicht, maar desondanks hadden we binnen de kortste keren allemaal stekels van de schijfcactus in arm of been. Die schijfcactussen leken hier wel aggressiever dan elders.  
In dit gebied waren aanzienlijk minder artefacten aanwezig dan bij het eerste huisje. Het leek er ook op dat dit gedeelte van het gebied in het verleden is gebulldozerd. We konden dan ook geen duidelijke aanduiding van een huisje vinden. Wel enkele verdachte hopen steen, maar geen pleisterwerk. Hetzelfde gold voor de plek waar het derde huisje gestaan zou hebben. Ook dat terrein leek in het verleden gebulldozerd. Het enige dat ons deed herinneren aan een huisje waren ook hier enkele steenhopen. Enkele van die stenen lagen in een min of meer rechte lijn. Ook bij het derde huisje waren minder artefacten te vinden.

Hoewel we geen ruïnes van de stenen huisjes hebben gevonden maken de aanwezigheid van de artefacten, de koralen vloer, de stukjes pleisterwerk op de plek van het eerste huis, en de verdachte steenhopen op de plek van de andere twee huisjes, duidelijk dat hier in het verleden bewoning is geweest.  

Na afloop gingen we voor de inmiddels traditionele verjaardagslunch naar het restaurant van Dokterstuin. Drie van de leden van de groep vieren hun verjaardag omstreeks deze datum en dat hebben we gecombineerd tot één grote viering.