Seru Magazina bij Ascencion

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nadat we enkele weken geleden op de Seru Magazina bij Landhuis Dokterstuin de restanten hadden gevonden van een magazina was nu de Seru Magazina tegenover Landhuis Ascencion aan de beurt om onderzocht te worden. De naam moet immers ergens vandaag gekomen zijn. De groep speurneuzen bestond deze keer uit François, Fred, Eddy, Hetty en mij.

Seru Magazina Ascencion 20121018 006 smallHet regenseizoen is intussen begonnen en het heeft in de afgelopen week een aantal malen flink geregend. Het gevolg is dat de natuur weer flink groen begint te worden en flink begint uit te lopen. Het eerste is aantrekkelijk, want er is veel moois te zien, het tweede is minder aantrekkelijk, want ook de Wabi's en Palu di Lele profiteren hiervan en lopen flink uit. Niet goed voor onze doortocht. Bovendien voerde de tocht vandaag voor een belangrijk deel door een manzaliñabos. Regen en manzaliña zijn een risicovolle combinatie voor iedereen, die met deze bomen in contact komt.

We lieten ons echter niet uit het veld slaan en begonnen rond half negen aan onze tocht. Eerst langs de weg tot vlak bij de zittende boom. Daar konden we gemakkelijk rehts van de weg het bos in. Dit is overigens een zeer fraaie plek om te wandelen. Het terrein is vrij open en je waant je ergens in een bos in Nederland (afgezien van de temperatuur). We liepen langs de dam en waterput, die we de vorige keer ook al gezien hadden, naar de grote dam bij Koenoekoe Largoe (Werbata spelling). Dat was het verste punt dat we de vorige keer bereikt hadden. We zetten de tocht voort via de rooi richting de voet van de Seru Magazina.
Als eerste kruisten we een op de Werbatakaart aangegeven pad; nu zijn daarvan alleen nog wat stenen te zien. Vervolgens bereikten we een stapelmuur van kalksteen. Vandaar gingen we de Seru Magazina op intussen goed rondkijkend naar restanten van de magazina. We concentreerden ons daarbij op de vlakke stukken. Maar zonder resultaat. Wel vonden we de restanten van een oude FOL-vlag van de vorige verkiezingen op een stapelmuur van diabaasstenen. Daar hadden we een fraai uitzicht op het landhuis Ascencion, plasticbaai en de heuvels. Een goede plek om even te rusten.
Vrij dichtbij lonkte de top van de berg en Fred, Hetty en ik besloten die te beklimmen terwijl François en Eddy hun rustpauze hielden. Dat uitstapje liep echter uit de hand, want, na het bereiken van wat de top leek, bleek er verderop nog een hoger punt te zijn. En toen we dat punt bereikten bleek de echte top nog iets verderop te liggen. Inmiddels was er al een behoorlijke tijd voorbij gegaan. Vlak voordat we de top bereikten kreeg Fred een telefoontje van François dat Eddy en hij voldoende uitgerust waren en niet langer wilden wachten op onze terugkeer. Zij zouden de helling verder gaan onderzoeken op sporen van de magazina.
Wij vonden op de top een fraai Kadaster meetpunt, dus onze inspanning was niet voor niets geweest. Ook wij besloten vervolgens weer terug te gaan en verder te speuren naar de magazina. We bleven daarbij in het gebied tussen de hoog gelegen stapelmuur van diabaas en de lager gelegen muur van kalksteen en keken vooral rond op de vlakke stukken, waar we grote cactussen aantroffen. Helaas zonder resultaat. Wel vonden we enkele artefacten, waaronder een stukje porcelein, restanten van een kruik, een dakpan, enkele stukken geglazuurd aardewerk en de onderkant van een grote glazen fles. Maar geen fundering van een magazina.

Intussen probeerden we telefonisch nog enkele malen contact te krijgen met François en Eddy, maar UTS liet ons in de steek: geen signaal.

Beneden aangekomen lieten we Hetty nog de resten van de indigobak zien, die we de vorige keer hadden gevonden. Terwijl we die aan het bekijken waren kwam François langs met zijn goed herkenbare auto. Korte tijd later waren wij ook terug bij onze auto's en keerden we huiswaarts.

Afgezien van de fraaie natuur en een mooi Kadaster meetpunt leverde deze tocht helaas niet op waarvoor we gekomen waren.