Nogmaals de Seroe Magazina

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Vorige week hadden we achter landhuis Dokterstuin een dors- of dansvloer gevonden en de restanten van de magazina. Deze keer wilden we hogerop om te zien of daar mogelijk nog een aanduiding was van een huisje, dat gebruikt zou zijn voor de opslag van doodskisten. En, omdat we geen bergtop kunnen zien zonder daar ook opgestaan te hebben, planden we ook een bezoek aan de top van de Seroe Magazina.

Dokterstuin Magazina 20120927 011 smallDeze keer waren we met een relatief kleine groep; François, Fred, Eddy, Hetty en ik troffen elkaar op de parkeerplaats van Dokterstuin om half negen. Via het pad van de vorige keer bereikten we al snel de dorsvloer, die we nog eens aan een goed onderzoek onderwierpen. De overvloed aan scherven van flessen en bierkruikjes (van Gray uit Portobello, Engeland) blijft ons verbazen. Was dorsen zo'n dorstige bezigheid? Daarvan hebben we bij andere dorsvloeren niets gemerkt. Of was er later op de dorsvloer een huisje en gooiden de bewoners na een drinkgelag de lege flessen en kruiken naar buiten? Of was de dorsvloer toch ook in gebruik als dansvloer? We zullen het waarschijnlijk nooit te weten komen.

Na de dorsvloer trokken we naar de magazina. François ging rondom de Westkant van het gebouw, Fred, Eddy en ik gingen over de Noordelijke muur en Hetty verkende eerst de magazina, waarna ze ook over de muur klom. We vonden verder niets bijzonders. Wel troffen we nog een verdacht rijtje stenen aan met daarbij een dakpan met specie en wat andere specieresten, maar die lagen zo dicht bij de magazina, dat die ook van de magazina zelf afkomstig kunnen zijn. Het rijtje stenen zou een natuurlijke oorsprong kunnen hebben.

Op naar de bergtop. Dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Zoals we van de vorige keer al wisten groeit er op deze helling veel Palu di Lele en daaronder een overvloed aan infrou (schijfcactus). Geen gemakkelijke mondi. We maakten dan ook maar weinig voortgang.
Vanaf de weg had ik al gezien dat er een mooie boom op de top stond en die werd dan ook dankbaar benut om in de schaduw even uit te rusten. Het was een warme dag. Maar, omdat we verderop een nog iets hogere top zagen, besloten we ook die nog te bezoeken. Er zou immers een Kadaster meetpunt op kunnen liggen. Dat bleek, ook na goed zoeken, niet het geval te zijn.

Na weer een rustpauze werd de terugweg aanvaard. Halverwege kwam François erachter dat hij zijn zonnebril op de top had laten liggen; Fred en François gingen terug om die op te halen. Eddy, Hetty en ik gingen verder naar beneden, waar ik nog van de gelegenheid gebruik maakte om het tanki te bezoeken dat in de hoek tussen de Weg naar Westpunt en de Weg naar Soto ligt. Het tanki staat momenteel leeg. De oude rooi heeft een moderne bedding gekregen in de vorm van een duiker onder de Weg naar Westpunt door en daarna via een drietal buizen naar het tanki.

Na afloop namen we nog een drankje in het restaurant van Dokterstuin.