St. Eustatius - op zoek naar huizen en een graf

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Op de Werbata kaart van begin 1900 zijn te St. Eustatius diverse houten en stenen huisjes zichtbaar en ten Noord-Westen daarvan een graf. Voldoende reden dus om eens op onderzoek uit te gaan. Op donderdag 2 augustus 2012 trokken de speurneuzen dus naar St. Eustatius. Niet zo'n verre reis, want dit St. Eustatius ligt op Curaçao in de Noord-Oostelijke hoek van de voormalige plantage San Nicolaas. We verzamelden om 8:30u bij de slagboom, die toegang geeft tot het terrein dat in beheer is bij Uniek Curaçao. We parkeerden de auto's een eind achter de slagboom en zochten op basis van de GPS en een geprint kaartje een goede plek om de mondi in te gaan. De groep bestond deze keer uit François, Fred, Michèle, Carel, Hetty, André, Eddy en mezelf.

StEustatius 20120802 014 small

 Daar waar in het verleden een pad lag drongen we de mondi in. Het stuk vlak langs de weg was vrij dicht, maar daarna werd het iets beter. We probeerden met behulp van de GPS zo dicht mogelijk op het oude pad te blijven totdat we ter hoogte kwamen van het eerste stenen huisje op de kaart. Daar vonden we wel de nodige artefacten, zoals aardewerk en delen van jeneverkruiken, maar geen sporen van het voormalige huis. We trokken verder in de richting van een apart liggend houten huis, maar ook daar vonden we geen sporen van het huisje dat daar gestaan zou moeten hebben. Iets verderop zag François een omgevallen cactus met in de aarde, die mee omhoog gekomen was, aardewerk. Ook vonden we daar een fles, die we dateerden op begin 1900, en een vreemde ronde schijf van ijzer; mogelijk een gewicht of een onderdeel van een spel vergelijkbaar met Jeu de Boules, dat niet met ballen maar met schijven werd gespeeld.

Wel voldoende aanwijzingen van bewoning, maar nog steeds geen spoor van een huisje. François ontdekte een eind verder een rechte rij van stenen met daarnaast liggend een houten stammetje met daaraan nog 3 lussen van koperdraad. Het koperdraad liep verder de mondi in. Duidelijk een restant van een hek. Op de Werbatakaart is te zien dat daar een "groene muur" is aangegeven. Een aanduiding van een afscheiding middels een heg of ander natuurlijk materiaal, maar in de praktijk ook vaak een stenen muur. Hier blijkbaar een combinatie van stenen en een afscheiding van boomstammetjes met daartussen koperdraden. We werden warmer. Het duurde dan ook niet veel langer voordat we op de eerste fundering stuitte. Twee "muurtjes" van opstaand pleisterwerk in een rechte hoek en iets verderop resten van een cementen vloer. Niet ver daarvandaan vonden we nog een fundering. Hoger, voorzien van pleisterwerk en ook pleisterwerk aan de bovenkant van de fundering. Zouden de houten huisjes een stenen onderzijde hebben gehad met een cementen vloer? Het lijkt erop.

Voldaan met deze uitzonderlijke vondst lieten we het dorpje verder voor wat het was en gingen op zoek naar het graf. De route ernaartoe was soms erg dicht, vooral in de rooien. Toen we aankwamen op de plek waar het graf zou moeten zijn, waaierden we uit om zo een groter gebied te kunnen onderzoeken. Maar, hoe we ook zochten, geen graf. Wel een plek met etherniet platen. Zouden de originele grafplaten zijn verwijderd en daarna zijn vervangen door deze ethernietplaten? We zullen het nooit weten. Ook onder de platen vonden we geen sporen van een graf.

Ons volgende target was een tanki, dat ten Oosten van het dorpje op de kaart is aangegeven. Maar het was inmiddels al vrij laat geworden en de hitte was groot, dus uiteindelijk hebben we het tanki niet bezocht en zijn we teruggegaan naar de auto's.

Een deel van de groep ging vervolgens niet naar huis, maar streek neer in een snack in Soto. Daar werd gezellig nagepraat en de vochtvoorraad weer op peil gebracht.