Malpais - Seru Djuku en Seru Kabritu

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Donderdag 21 juni gingen de speurneuzen weer eens naar Malpais. Tijdens een vorige tocht hadden we rondom de Seru Djuku gelopen en deze keer wilden we naar de top. Als tweede stond de Seru Sami gepland, maar dat bleek anders uit te pakken. In plaats daarvan trokken we naar de top van de Seru Kabritu. Blijkbaar oefenen bergtoppen een speciale aantrekkingskracht uit op de speurneuzen.

Malpais Seru Djuku-Seru Kabritu 20120621 003 smallNadat we de auto's bij Vaersenbaai hadden geparkeerd, trokken we over de weg richting de zijweg met het bordje van Uniek Curaçao. Maar voordat we daar waren onderzochten we kort de illegale stort schuin tegenover de ingang van de weg naar Vaersenbaai. Daar had Carel enkele dagen eerder de restanten gezien van een grafsteen. Diverse delen van een marmeren grafsteen en ook delen van een kruis waren duidelijk herkenbaar. Een brokstuk toonde het jaartal 1868, dus het gaat blijkbaar om een graf uit de 19e eeuw. Maar waarom het geruimd is, waar het vandaan komt en waarom het hier illegaal langs de weg is gedumpt zal wel een raadsel blijven.

Vervolgens liepen we langs de zandweg tot waar een pad zou moeten zijn van Uniek Curaçao naar de top van de Seru Djuku, maar, hoe we ook zochten in de buurt van het bord Seru Djuku, het begin van dat pad bleef voor ons verborgen. Wel vonden we op de zandweg artefacten; ook restanten van koperdiefstal, waarbij de vandalen zelfs zover zijn gegaan om een geïmproviseerde trap te maken (en te laten staan), waarmee de palen van Aqualectra beklommen konden worden om aan de top de draden te kunnen doorsnijden.

Bij gebrek aan een begaanbaar pad gingen we over tot de frontale aanval van de Seru Djuku. De mondi was niet al te dicht. Vlak langs de zandweg passeerden we in de mondi de restanten van een vrij brede muur. Op de top van de Seru Djuku troffen we een meetpunt aan van het Kadaster met het nummer VH1145 en ook nog een meetpunt van de CPIM (Shell) met het nummer 107. Dat laatste is zeker een onverwachte vondst en laat zien dat dit gebied in het verleden van de Shell is geweest.
Aan de andere zijde van de top vonden we nu wel het pad van Uniek Curaçao. Dat maakte de afdaling gemakkelijker. Vreemd genoeg houdt dit pad op vlak voor de weg. Dat verklaart, waarom we het niet konden vinden.

Malpais Seru Djuku-Seru Kabritu 20120621 018 smallNa een korte rustpauze vervolgden we onze tocht. Carel had aangegeven de Seru Kabritu te willen beklimmen en, flexibel als we zijn, gaven we daaraan toe. Eerst liepen we via een lange damwand naar de dubbele indigobakken. Zowel de weg langs de dam als de indigobakken zijn door Uniek Curaçao mooi schoongemaakt. Daardoor zijn de bakken nu goed zichtbaar. Voor elk van beide indigobakken geldt dat de derde, kleinste, bak niet zichtbaar is. Waarschijnlijk ligt die onder de grond.

De Seru Kabritu bood behoorlijk wat meer weerstand om beklommen te worden. Het begin ging redelijk, maar vlak onder de top werden we geconfronteerd met een vrijwel vertikale rotswand. Daar stonden her en der nog wat Wabi's, Infou's en Kadushi's op, die het extra moeilijk maakten om de wand te beklimmen. Onze meest ervaren klimgeit, Fred, ging voor en baande een weg voor de rest door wat cactussen en wabi's te verwijderen. Uiteindelijk bereikten we allemaal veilig de top, waar Carel al aangekomen bleek te zijn. Die had een omtrekkende beweging gemaakt en een iets gemakkelijkere route aan de andere kant van de top gevonden. Vanaf de top hadden we een mooi uitzicht op de omgeving. Richting stad is het opvallend hoe alle heuvels een vergelijkbaar profiel hebben met de steile wand van de zee afgekeerd en een geleidelijke helling vanaf de zeekant. Dat heeft ongetwijfeld iets te maken met de ontstaansgeschiedenis van het eiland.
Bij landhuis Malpais zagen we vanaf de top dat er op twee plaatsen op grote schaal illegaal wordt gedumpt. Een beslist onwenselijke situatie, die inmiddels aan de autoriteiten is gemeld.

De terugweg naar Vaersenbaai liep weer langs de dam en de indigobakken. Bij de indigobakken troffen we Michelle da Costa Gomez en Leon Pors, die met hun eigen speurtocht bezig waren en daarbij net een hert hadden gezien. Dat hebben wij zelf gemist.

Een leuke en uitdagende tocht met fraai natuurschoon onderweg.