Omgeving Landhuis Malpais - dorpje, dam en indigo bakken

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Op woensdag 28 december 2011 was er een extra ingelaste wandeling om ook andere leden van de werkgroep Archeologie in de gelegenheid te stellen om recent gevonden zaken te bezoeken. De wandeling ging naar het "dorpje", dat we enkele weken geleden hebben bezocht tijdens de wekelijkse archeologische verkenningen. Verder stond nog een bezoek aan de dam en aan de dubbele indigobakken op het programma. Het vertrekpunt was de kerk van Bakhuis vlak bij het Landhuis Malpais. De groep bestond deze keer uit 12 personen.

Malpais_20111228_007_small

Na een korte introductie door François over wat we zouden gaan doen, vertrokken we over de oude weg in de richting van de eerder ontdekte restanten van huisjes links en rechts van de weg. Met behulp van de GPS vonden we eenvoudig de plek, waar we de mondi in moesten gaan om de huisjes links van de weg te zien. François voorop, die met de bekende Dirkschaar een pad baande voor de minder doorgewinterde wandelaars. Al snel vonden we enkele muurtjes en een vloertje op de plek van het eerste huisje. Daarna drongen we verder de mondi in op zoek naar het oventje en daarna de verzameling artefacten, die we bij het vorige bezoek bij elkaar hadden gelegd. Het leuke van dit tweede bezoek was voor mij dat ik weer andere zaken heb gezien dan de eerste keer. Het is duidelijk de moeite waard om een plek meerdere keren te bezoeken.

Na dit bezoek gingen we op pad naar de ruïne van het huisje aan de rechterkant van de oude weg. Ook dat was snel gevonden middels de GPS-lokatie van de vorige keer. De route ernaartoe was minder gemakkelijk dan bij de huisjes links, maar met strategisch knippen konden we toch voor iedereen een aanvaardbaar pad banen. Van dit huisje is meer intact dan van de huisjes aan de linkerkant van de weg. De hele omtrek is duidelijk herkenbaar en op de meeste plaatsen staat van de omtrek nog een gepleisterd muurtje overeind. Het is een langwerpig huisje met een stoepje ervoor.

Daarna volgden we de oude weg langs de verlaten varkensfokkerij naar het oude gebouw, dat, voor zover we weten, is gebruikt voor melkproductie voor de werknemers van Shell. Het is een groot gebouw van twee verdiepingen. Beneden is ofwel een regenbak geweest of een productieruimte. De vloer tussen eerste en tweede verdieping is grotendeels verdwenen en in de ruimte beneden troffen we zelfgemaakte dakpannen aan en een grote verzameling verroeste blikken. Het lijkt waarschijnlijk dat die blikken zijn gebruikt voor de opslag van melk of boter. Het lijken kerosineblikken, maar het aantal is te groot en de opening is ook te groot voor het gebruik voor een brandbare vloeistof.
Bijzonder fraai in dit gebouw zijn de boogvormige openingen. De boog wordt gevormd door de in een boog gehakte stenen. Een mooi staaltje van vakmanschap.

Malpais_20111228_048_smallCarel had ons al verlaten toen we de mondi ingingen voor het eerste huisje. Gewapend met vlindernet, schepnet en camera ging hij op zoek naar zijn geliefde insecten. Wij zouden hem treffen bij de melkfabriek, maar daar bleek hij niet te zijn. We gingen verder richting de dam en daar troffen we hem aan. Behoorlijk doorweekt, want in zijn hobby kent hij geen grens tussen aarde en water. Na een rustpauze bij het prachtige meer achter de dam, gingen we via een pad van Uniek Curaçao eerst op zoek naar de Pos di Pia. Die hebben we niet gevonden; waarschijnlijk is die op dit moment niet bereikbaar vanwege hoogstaand grondwater.

Onze laatste stop was de door François en Fred eerder gevonden dubbele set indigobakken. Duidelijk zichtbaar zijn steeds de bovenste en tweede bak. De derde bak van elke set staat momenteel onder water. We hebben nog geprobeerd door vanaf de rand tussen de tweede en onzichtbare derde bak middels peilen met de stok van Fred de vloer van de derde bak te zoeken, maar we hebben niet met zekerheid de aanwezigheid van de derde bak kunnen vaststellen. Hoewel behoorlijk overgroeid zijn de bakken nog in redelijk goede conditie. Waarom er twee sets indigobakken zo dicht bij elkaar zijn aangelegd is niet duidelijk.

De terugweg naar de kerk van Bakhuis was nog een behoorlijk eind, dus behoorlijk vermoeid kwamen we daar uiteindelijk aan. Na een korte rust en het wensen van een goed uiteinde van 2011 en een goed begin van het nieuwe jaar, kwam zo een einde aan een mooie tocht.