Jack Evertsz berg en Landhuis Ravenslot

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Op 1 juli gingen Rudsel van het monumentenburo, François, Fred, André en ik van de werkgroep Archeologie met Allan van der Ree, hoofd van de beveiligingsdienst van resort Blauw naar de top van de Jack Evertszberg. Daar liggen de restanten van twee seinposten. De oudste van de twee komt voor op de Werbata kaart en dat betekent dat die uit de 19e eeuw dateert. De andere komt op die kaart niet voor, dus die dateert uit de 20e eeuw.

Op de topografische kaart van het Kadaster van 1993 komen beide seinposten niet voor, dus waarschijnlijk waren beide al zodanig vervallen dat vermelding niet meer interessant was.

Jack_Evertszberg_20100701_004_smallVanaf de voet van de Jack Evertszberg loopt een oude trap naar boven; vanwege recentere begroeiing is die trap niet overal de gemakkelijkste route, dus op diverse plaatsen hebben we gekozen voor een eenvoudiger doorgang. Halverwege de trap vond ik een skelet van een middelgroot dier (hond, geit?), dat blijkbaar de top niet had gehaald. De trap eindigt op een klein plateau; vandaar is er een prachtig uitzicht over Blauw. Verder naar boven loopt een smal pad, maar dat eindigde al snel. De rest van het traject naar de seinpost uit de 20e eeuw ging over puntige rotsen. Bij de seinpost ligt een enkele meters lange buis, die waarschijnlijk als seinpaal heeft gediend. Verder bestaat deze seinpost vooral nog uit een vloer met daarop de voet van de seinpaal. En er ligt nog een ruim 10 meter lange ijzeren buis, waarvan het doel niet duidelijk is. Er zit een cementen prop aan een uiteinde, dus het is waarschijnlijk geen afvoer geweest. Mogelijk dat de buis bescherming heeft gegeven aan kabels.

Jack_Evertszberg_20100701_031_smallVanaf deze seinpost loopt een smal pad van asfalt verder naar boven naar de ruïne van de 19e (18e?) eeuwse seinpost. Hier staat nog een zware gepleisterde voet van de seinpaal en daarnaast de ruïne van de wachtpost. Van deze ruïne zijn twee muren nog gedeeltelijk aanwezig; er is ook nog een duidelijk herkenbare kleine waterbak gemaakt van IJsselsteentjes met een pleisterlaag.

De volgende bestemming werd het Werbata driehoekspunt nummer 22; dat bleek een stukje verder te liggen. Jack_Evertszberg_20100701_041_smallHet is een rechthoekig cementen blok van 60 bij 60 cm en 30 cm hoogte. Eromheen zijn drie recentere cementen bevestigingspunten te zien, die waarschijnlijk gediend hebben om een ijzeren mast, die later (2e Wereldoorlog?) op het driehoekspunt is geplaatst, te tuien.

Daarmee hadden we onze doelen van deze trip bereikt. Aangezien er nog tijd over was en een aantal van de aanwezigen de ruïne van landhuis Ravenstein nog niet hadden gezien, besloten we de afdaling langs de steile wand naar beneden te ondernemen. Onderweg vond André nog een kleine indianensite bij een groep losstaande rotsen. Verder naar beneden bleek nog een tweede, grotere indianensite te liggen, die door André en Fred is bekeken. Beneden aangekomen hebben we de ons in twee groepen gesplitst om op twee manieren de restanten van het landhuis Ravenslot te bereiken.