Plantage Choloma

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Op donderdag 25 november 2010 voelde ik me voldoende hersteld van de val 6 weken geleden, waarbij ik 3 ribben brak. De genezing is nog niet compleet, maar het heeft lang genoeg geduurd. François had een tweede tocht naar Choloma gepland om op zoek te gaan naar een onbekend landhuis op de plantage. Naast Fred en ik was ook van de partij Marjon Wegman, die een weekendhuis heeft op het terrein en daar veel wandelt. Na de auto's geparkeerd te hebben in een bocht van de modderige zanweg, ging ze ons vóór de knoek in aan de Zuidzijde van de weg.

Choloma_20101125_031_small

Tijdens haar wandelingen had ze gezien dat daar een ruïne was. Door de vele regen is het gebied behoorlijk dichtgegroeid maar op basis van haar aanwijzingen vonden we de ruïne. Het is de ruïne van een klein huis, waarop een pannendak heeft gelegen. Er zijn nog duidelijk muurfragmenten te zien van alle zijden van het huis en daarbinnen liggen fragmenten van rode en zwarte dakpannen. Ook ligt er nog hout van minimaal één raam. Het is een mengeling van oud en nieuw, want aan het hout zitten metalen raamuitzetters. De eigenaar van het huis was trots op zijn woning, want we vonden een fragment van een boog, die de toegang tot het huisje heeft versierd.

Daarna zijn we de teruggegaan naar de weg, waar we Marjon achterlieten, en zelf de heuvel op gingen. Dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan, want op veel plaatsen blijkt de mondi zeer ondoordringbaar te zijn door vele Palu di Lele (stekels en zeer weerbarstig)  en grote velden Infrou (schijfcactus). Met moeite baanden we ons hierdoor een weg, waarbij we eenmaal een omweg moesten maken vanwege een bijennest. François liep daar tegenaan en dat werd hem niet in dank afgenomen door de bewoners. Toen bleek dat we wat sneller door de mondi konden dan zonder de aansporing van deze bijen. Gelukkig werd niemand gestoken.
De hele helling aan deze zijde van de heuvel ligt bezaaid met kalkstenen, fragmenten van dakpannen, aardewerk en zelfs fijn porcelein; allemaal aanduidingen van eerdere bewoning van deze heuvel. Op de top aangekomen vinden we dan ook stukken van een muurfundering met daarop nog kleine stukken pleisterwerk. Maar het grootste deel van de ruïne is weg. Wel liggen er veel kleine stenen, wat bakstenen, waterbakcement, fragmenten van dakpannen, maar geen grote stenen, die normaal gesproken de muren vormen. Bij het verkennen van het terrein blijkt dat het een groot landhuis moet zijn geweest met een waterbak. Onze conclusie dat het een landhuis moet zijn geweest baseren we op het fijne porcelein en de vele geglazuurde aardewerkfragmenten, die we eerder hebben gezien. Blijkbaar is dit landhuis afgebroken en zijn de stenen afgevoerd voor gebruik in een ander bouwwerk. Dat zou verklaren waarom we alleen nog kleine stenen vinden.
Een raadsel is welk landhuis dit geweest zou moeten zijn. De plantage Choloma is pas gesticht eind 19e eeuw en snel daarna (1896) is ook het landhuis Choloma gebouwd. Dichtbij liggen ook nog de landhuizen Groot en Klein St. Joris. Mogelijk dat het een voorloper is van het landhuis Groot St. Joris; de kleine plantage Choloma is in 1893 afgesplitst van de plantage Groot St. Joris. De plantage Groot St. Joris bestond al in 1696. De oudere gedeelten van het landhuis Groot St. Joris dateren van vóór 1800, maar mogelijk dat er daarvoor een nog ouder landhuis op de plantage heeft gestaan. Een leuk onderwerp voor verdere archiefstudie.

Op weg naar beneden treffen we nog een andere ruïne aan. Onduidelijk is of die verband houdt met de grote ruïne op de top of dat dit een op zichzelf staand bouwsel is geweest.

Beneden bij de auto's wachtte Marjon ons op. We kwamen daar net op tijd aan om te schuilen voor een flinke stortbui (alsof het al niet genoeg geregend heeft); het schuilen werd veraangenaamd met grote brokken speculaas van Marjon.

Een pittige tocht met leuke resultaten. En het blijkt dat de beslissing om het weer te proberen een goede was. Nu maar afwachten of mijn lichaam daar morgen anders over denkt.