Voormalige defensie systemen bij Klein Piscadera

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Met toestemming van de heer Attaf, lid van de familie, die de eigenaar is van de plantage van Klein Piscadera, gingen we naar dat gebied op zoek naar een zoeklicht, dat geplaatst was dicht bij de ingang van de Piscadera baai. Allan van der Ree was onze gids op deze tocht.
Voor deze tocht verzamelden we tegenover de ingang van de plantage en daarvandaan gingen we per auto naar de voet van de Jack Evertszberg. Toen we per auto niet meer verder konden, gingen we verder te voet in de richting van het kleine schiereiland bij de ingang van de baai.

Aangekomen bij het schiereiland gingen we de kleine heuvel op, waarvandaan we een goed uitzicht hadden op de baai en de zee. Nadat we een verlaten bus passeerden kwamen we aan op de plek waar het zoeklicht gestaan zou hebben. Alleen een betonnen vloer en een groot aantal planken was hier te zien. We vonden wel een aantal artefacten uit de tweede wereldoorlog. De meest belangrijke vondst was een klein deel van een koolstofstaaf die werd gebruikt in het zoeklicht. Die vondst bevestigde dat we op de juiste plek waren.
Het zoeklicht was bedoeld om vliegtuigen te ontdekken, die mogelijk de raffinaderij zouden bombarderen. In werkelijkheid zijn er geen vijandige vliegtuigen in de buurt geweest, maar je kunt maar beter voorbereid zijn, dan dat je er later spijt van krijgt.

Base end station Jack Evertsberg smallNa een rustpauze gingen we verder naar de plek waar nog twee andere verdedigingssystemen hebben gestaan. Daarvoor moesten we de Jack Evertsberg op. Niet zo geweldig moeilijk, omdat er een oude stenen trap ligt naar het eerste verdedigingssysteem, hoewel de begroeiing ons regelmatig dwong om de trap te verlaten.
Na een goede klim bereikten we de resten van het vroegere Base End Station (zie foto; foto gekregen van Gerard van Buurt; afkomstig uit het album van zijn oom Edgar Joubert). Een Base End Station werd gebruikt om de exacte positie te bepalen van vijandelijk vaartuigen door middel van driehoeksmeting. Om die reden zijn diverse Base End Station gebouwd in de tweede wereldoorlog. Door middel van telefonie gaven die de bepaalde hoek naar het doel door aan een centrale post, waar op basis van metingen van minimaal twee van dergelijke stations de coördinaten werden bepaald van het doel, zodat erop gevuurd kon worden met een kanon.
Er is niet veel overgebleven van dit Base End Station. De betonnen vloer en de betonnen pilaar, waarop het optische instrument was geplaatst, zijn nog aanwezig, maar het gebouw zelf is volledig verdwenen. Alleen roestige metalen delen ervan zijn nog aanwezig.

Van dit verdedigingssysteem uit de tweede wereldoorlog gingen we verder de berg op via een smal asfaltpad naar de restanten van een seinsysteem uit het einde van de 18e eeuw. Daarvan is de zware betonnen voet nog aanwezig en in bijzonder goede staat (gerestaureerd?). De houten seinpaal ligt daar in de buurt. De seinvlaggen/schijven zijn niet meer aanwezig. Dergelijke seinsystemen werden gebruikt voor visuele communicatie naar andere bergtoppen waar ook een dergelijk systeem stond voor het verder doorgeven van de boodschap.  
Op de top van de Jack Evertszberg liggen de restanten van het bijbehorende wachthuis. Daarvan staan nog enkele muren overeind een er is ook een kleine waterbak aanwezig, opgebouwd uit gele IJsselstenen, dakpannen en pleisterwerk.

Daarmee hadden we ons doel voor vandaag bereikt. Er bleef nog één uitdaging over. Hoe weer veilig bij de auto's te komen. De helling aan deze kant van de berg is nogal steil en een blik over de rand was niet erg bemoedigend. Uiteindelijk durfde alleen Eddy, onze klipgeit, de afdaling op die plek aan. De anderen gingen eerst verder naar een tweede top van de berg, waar de afdaling iets minder steil was. Allemaal bereikten we veilig de auto's, waar we nog een laatste rustpauze hielden voordat we verder gingen naar een een bar in Jan Doret, waar we met een drankje de verjaardag van Hetty vierden.