Plateau Seru Kloof en fort Kloof

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Op donderdag 29 november trok een deel van de speurneuzen weer naar de Seru Kloof. In het verleden werd daar al vergeefs gezocht naar restanten van een wachtpost boven Fort Kloof; tijdens een voorgaande tocht, waar ik zelf niet bij was, werd gesproken met een lokale kunukeru, die zich vanuit zijn jeugd een casita (klein huis) herinnerde ergens midden op het plateau van de Seru Kloof. Dat was dan ook het doel van onze speurtocht deze keer.
We parkeerden onze auto's weer langs de Weg naar Westpunt ter hoogte van de vuist op de Seru Kloof en trokken daar naar boven over het inmiddels goed bekende pad.

Seru Kloof 20121129 026 smallHet feit dat het huis ongeveer midden op het plateau zou zijn, geeft weinig concrete aanwijzingen waar te zoeken. Ook Google Earth bood geen duidelijk aanknopingspunt. Daarom had Fred willekeurig een punt midden op het plateau (dichtbij de N van Fontein op de Werbatakaart) als waypoint in zijn GPS gezet en daar liepen we, zo goed en zo kwaad als de natuur ons toestond, in een rechte lijn naartoe. Het plateau is goed begroeid, maar gelukkig niet met stekelige planten als de Wabi of Palu di Lele. Ook de Infrou liet het gelukkig afweten. Zoals de track laat zien moesten we toch regelmatig uitwijken voor dichte begroeiing. Niet erg, want er was genoeg te genieten van de natuur onderweg.

Bij het waypoint aangekomen begon het te regenen en namen we een rustpauze in de beschutting van een boom. Die regenbui leverde overigens een interessante verrassing op. Normaal komen we een bepaalde slakkensoort vrijwel uitsluitend tegen op de stam van de Wayaca. Daar zitten deze slakjes van de soort Drymaeus in rust tegenaan geplakt. Hoogst zelden zien we er een die zich verplaatst. De regen veranderde dat drastisch. We troffen deze slak nu ook aan op andere planten en bovendien niet in rust, maar "in volle galop", wat voor een slak natuurlijk nog steeds niet erg snel is. Het slakje werd dan ook druk gefotografeerd door de speurneuzen.

Dit alles leidde ons overigens maar kortstondig af van het doel van onze tocht, namelijk het vinden van de ruïne van het huisje. Maar hoe we ook zochten, geen spoor! We vonden wel concentraties van Wabi's, die mogelijk op een eerder vrijgemaakt terrein zouden kunnen wijzen. We gingen ook nog even hogerop, maar het hogere uitkijkpunt leverde ook niets op.

Seru Kloof 20121129 043 smallWe besloten richting Kloof te lopen naar een plek waar we hoopten de afdaling te kunnen maken. Daar zouden we dan een bezoek brengen aan de restanten van Fort Kloof, want een deel van de speurneuzen had die nog niet gezien.
Dichter bij de rand veranderde geleidelijk de begroeiiing. De Infrou liet zich ook weer zien en ook de Palu di Lele troffen we op de route aan. Bij de rand aangekomen namen we nog een rustpauze en daarna begonnen we aan de afdaling. Niet heel gemakkelijk, maar we brachten het er allemaal zonder kleerscheuren van af.
Lager op de helling liepen we op basis van een eerder waypoint van fort Kloof via de GPS naar de eerste ruïne toe. Een kleine batterij met enkele schietgaten met daaronder ook de bekende waterafvoer. Bijzonder kenmerk van deze batterij is de gedeeltelijke aanwezigheid van een verhoogde vloer en een daarbij behorende rand in de wanden van het fort.

Iets verderop ligt een tweede kleine batterij met daarnaast de restanten van ofwel een wachthuisje of kruithuisje. Na een laatste rustpauze daalden we verder af naar de weg en liepen we langs de weg terug naar de auto's.

Een mooie tocht, ook al heeft die niet opgeleverd waar we naar zochten. Het gebied boven op de Seru Kloof wordt blijkbaar nauwelijks bezocht door mensen en het is dan ook geheel vrij van afval. En de natuur is er zeer de moeite waard, zoals ook de foto's duidelijk laten zien.