Roi Rincon - een tweede bezoek

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Na een eerste bezoek aan dit natuurgebied met daarin restanten van de aanwezigheid van Amerikaanse militairen gedurende de tweede wereldoorlog zijn we donderdag 21 juli 2011 een tweede keer door dit gebied getrokken. Daarbij was als gast aanwezig Allan van der Ree, die al jarenlang een bijzondere interesse heeft in alles wat met de tweede wereldoorlog op Curaçao te maken heeft. Op Blauwbaai heeft hij veel restanten uit die periode gevonden. Van de aanwezigheid van Amerikaanse militairen in het gebied tegenover het vliegveld was hij wel op de hoogte, maar hij had de ruïnes nog niet met eigen ogen gezien. Voldoende reden voor een tweede bezoek.

RoiRincon20110721_030_smallOns vorige bezoek vond plaats in een periode volgend op langdurige regenval; nu is het al geruime tijd droog en dat betekent een steviger bodem en nagenoeg geen paddestoelen.

We liepen grotendeels routes, die door Uniek Curaçao zijn aangegeven met de bekende gele stenen. Dit maakt dit gebied ook bijzonder toegankelijk voor toeristen en geïnteresseerde bewoners van Curaçao. En tot onze verrassing vonden we nog twee vloeren, die we de vorige keer blijkbaar over het hoofd hebben gezien. Het is dus goed mogelijk dat er nog meer te vinden is. Eerst verkenden we het gebied aan weerszijden van de weg door de rooi. Aan de rechterzijde van de weg liepen we langs de twee bronnen en verder langs de rotswand, waarin we zochten naar indianentekeningen. We hebben wel verdachte plekken gevonden, maar kunnen niet met zekerheid zeggen dat dit restanten zijn van indianentekeningen. Het zouden ook natuurlijke verkleuringen van de rots kunnen zijn. Aan de andere kant van de weg hebben we gezocht naar een andere indianensite, waar een bijzondere tekening in te vinden zou zijn. Hoe we ook zochten, we hebben die niet kunnen vinden, terwijl we wel over vrij gedetailleerde aanwijzingen beschikten hoe de rotswand er uit zou moeten zien.
Na via de andere kant van de weg tot bij de bocht in de rooi gelopen te hebben gingen we via een ander pad van Uniek Curaçao naar boven. Boven op het uitzichtpunt genoten we even van de rust. Daarna verder over een vrijwel volledig met de grond gelijkgemaakte oude stapelmuur tot bij de weg, die naar de zendmast leidt. Daar vervolgden we de weg naar beneden in de richting van de tweede groep barakken. Dat gedeelte is minder goed toegankelijk, omdat de mondi daar veel dichter is. We hebben daar geen nieuwe barakken gevonden, maar wel diverse artefacten uit de tweede wereldoorlog, waaronder een kogel, een inktpot (Made in USA), een trafo en een spoel. Allan genoot zichtbaar van alles wat hij zag en vond. Hij komt hier ongetwijfeld nog eens terug voor een verdere verkenning.

Al met al weer een geslaagde trip.