Bullenbaai - een tweede bezoek

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Toen we eind maart ons bezoek aan Bullenbaai afrondden was al duidelijk dat we er nog eens terug zouden komen. Er waren nog te veel openstaande vragen en delen terrein, die nog niet onderzocht waren. Op donderdag 14 april 2011 togen François, Fred en ik dus weer naar Bullenbaai. Fred had zich goed voorbereid door op Google Earth en de diverse kaarten van Werbata en Kadaster te kijken naar de omgeving en had daarbij een aantal verdachte punten gevonden, die niet voorkwamen op de Werbatakaart (vóór de tweede wereldoorlog), maar wel op de Kadasterkaart van 1962 (eerste kaart na de oorlog). Een daarvan stond ook op de Kadasterkaart van 1993. Voldoende aanleiding voor nader onderzoek.

Bullenbaai_20110414_011_smallFred had de kadasterkaart van 1962 in zijn GPS geladen, dus we konden gericht op ons doel afgaan. De mondi bood relatief weinig weerstand totdat we dicht bij het eerste verdachte punt kwamen. En daar doemde in het struikgewas een intacte munitiebunker voor ons op. Duidelijk van eenzelfde ontwerp als de eerder gevonden bunker; wel hadden ze van de eerdere bunker blijkbaar geleerd dat het erg warm kon worden binnen, want deze bunker heeft rondom ventilatiegaten naast de al bekende ventilatiekoker op het dak.
Vóór de smalle ingang van de bunker staat een massief betonnen blok. Er is maar net genoeg ruimte tussen het blok en de ingang voor één persoon. Het blok vormt dus een extra bescherming, niet alleen voor personen bij het binnengaan van de bunker, maar vooral voor het tegenhouden van de schokgolf van een eventuele ontploffing van de inhoud van de bunker. Om diezelfde reden is waarschijnlijk ook gekozen voor de aparte dakcontructie, waarbij op een houten plafond, ondersteund door palen in de bunker, metalen platen zijn gelegd en daarop pas de betonnen afdekplaat. Bij een onverhoopte ontploffing gaat daardoor het dak er eenvoudig af, waardoor de schokgolf naar boven kan ontsnappen en daardoor minder schade aanricht in de de omgeving, waar mogelijk een kanonstelling met manschappen aanwezig is.
In deze bunker is brand geweest, waardoor het houten plafond deels is verbrand. Bovendien is het hout aan het vergaan. De metalen platen zijn krom gaan staan door de roestvorming en op het betonnen dak groeit de mondi alsof het gewoon de begane grond is.

Na deze eerste vondst besluiten we eerst de achterliggende klip op te gaan om te kijken of daar iets te vinden is van een eventuele uitkijkpost. De tocht naar boven is vrij gemakkelijk en boven hebben we een fraai uitzicht. Er ligt ook een meetpunt, dat waarschijnlijk door de Shell (CPIM) is geplaatst. Maar we vinden geen sporen van een uitkijkpost. Wel is duidelijk dat hier in het verleden geschaafd is (veel sporen van afgebroken kalksteen, maar wel inmiddels weer hoge begroeiing), dus mogelijk is wel onderzoek gedaan om hier een uitkijkpost te plaatsen of is gebruik gemaakt van een mobiele post.

Op het tweede verdachte punt vinden we een heuvel met daarin beton van de bunker, die hier in het verleden heeft gestaan; duidelijk herkenbaar is een groot betonnen blok met daarin de ventilatiegaten. Iets verderop vinden we de vloer en fundering van deze bunker. Om een of andere reden is deze bunker moedwillig verwijderd. Dat verklaart ook waarom deze plek niet meer is aangegeven op de Kadasterkaart van 1993.

In de omgeving van de restanten van deze bunker stuiten we op een viertal betonnen blokken met daarin ingegoten bouten. Het lijkt erop dat hier in het verleden een toren heeft gestaan. Nog iets verderop ontdekt Fred iets dat in eerste instantie op asfalt lijkt, maar dat bij nadere bestudering grof beton blijkt te zijn. Het gaat om abnormaal dikke brokken. Zouden deze een rol hebben gespeeld als ondergrond of blast wall rondom een hier opgesteld kanon? De munitiebunker staat er immers niet voor niets.

Inmiddels is het tijd geworden om een punt te zetten achter de speurtocht. We kijken alledrie tevreden terug op wat we deze keer weer hebben gevonden, maar we hebben nog steeds een aantal onbeantwoorde vragen en er is meer speurwerk te verrichten. We zullen hier dus ongetwijfeld terugkomen.