Roi Rinkon - Amerikaanse barakken

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Op donderdag 9 december 2010 gingen François, Fred, Dirk en ik op pad in het gebied van Roi Rinkon. Dat is een groen gebied tegenover het vliegveld Hato. De ingang is schuin tegenover de ingang van de Free zone. Het gebied is in beheer bij Uniek Curaçao en, hoewel er een slagboom bij de ingang staat, staat die normaal gesproken open. Voor de zekerheid parkeerden wij onze auto's bij het Kustwacht station op de luchthaven; daarvandaan liepen we naar de ingang.

Het is regentijd en dit jaar is er tot nu toe een extreme hoeveelheid regen gevallen. Wandelen in een Roi is dus vragen om natte voeten. Gelukkig hebben we allemaal stevige wandelschoenen, die goed tegen het water kunnen en die zelfs tot op zekere hoogte de voeten droog houden. Dat was deze keer wel nodig, want op sommige plaatsen was het pad veranderd in een waterweg.

Naast het natuurschoon, de bronnen en de grotten in dit gebied hadden we ook de intentie om op zoek te gaan naar eventuele aanwijzingen van de Amerikaanse troepen uit de tweede wereldoorlog in dit gebied. Met het vliegveld aan de overkant ligt het voor de hand dat er manschappen in deze buurt waren ondergebracht.

Roi_Rincon_20101209_020Eerst liepen we op het keurig door Uniek Curaçao aangelegde en onderhouden pad in dit gebied. Vanwege de hoge vochtigheid in dit gebied zijn er weer fraaie paddestoelen te vinden.
Het pad voerde ons al snel naar de kleine bron. Een daarbij in de buurt staande grote boom heeft het recent begeven en het bronwater komt nu onder de stam vandaan.
Niet ver van de kleine bron troffen we een eerste restant van waarschijnlijk een Amerikaanse barak aan. Er lag nog een gedeelte van de funderingsmuur. Wat daarbij opviel is de manier van voegen (niet lokaal gebruikelijk) en het afwijkende model blokken. Voor ons reden om aan te nemen dat dit een fundament is van een barak uit de tweede wereldoorlog.

Daarna kwamen we bij de grote bron. De plek waar normaal het water opborrelt is door Uniek Curaçao omringd met losse stenen. Waarschijnlijk als gevolg van de vele regenval komt het meeste water nu naar boven op een daarnaast liggende plek. Het water is zeer helder en niet koud. Ik heb het geproefd en het is kwa smaak goed drinkbaar. Verder wordt deze plek veel gebruikt om de auto te wassen. Het water is gratis en van goede kwaliteit. Dat is ook de reden dat de slagboom geopend is.

De route voert verder langs de Westelijke rotswand van de Roi met daarin diverse grotten. Van dit gebied is bekend dat er in het verleden Indianen hebben gewoond. Beschutting is er in ieder geval voldoende. We vinden ook een plek met diverse oude schelpen, die daar naartoe zijn gebracht door de Indianen primair als voedsel maar ook ter bewerking tot gereedschappen. Indianentekeningen hebben we niet gezien, hoewel we op een plek diverse roodbruine plekken op de rotswand hebben gezien. Maar deze waren van natuurlijke oorsprong.

Langs deze kant van de weg vonden we nog 3 andere restanten van barakken. Eén daarvan was zo dicht bij de rotswand gebouwd dat de overhang als extra beschutting kan hebben gediend.

Toen het pad de weg kruiste zijn we over de weg terug gelopen richting de ingang. Die weg is vroeger een asfaltweg geweest, zoals nog op een aantal plaatsen is te zien aan de restanten asfalt. Op een gegeven moment troffen we op de weg enkele oude schelpen aan en dat was voor ons aanleiding om van de weg af te gaan richting de Oostelijke rostwand van de Roi. Langs die rotswand vonden we een aantal flessen; enkele daarvan bleken glazen jeneverkruiken te zijn van de Erven Lucas Bols uit Amsterdam. Aardewerk jeneverkruiken heb ik voldoende gezien, maar dit was de eerste keer dat ik een glazen kruik heb gezien.
Ook langs deze route troffen we weer een aantal grotten aan. In één daarvan vonden we een vertikaal gegraven gat; duidelijk door mensen gemaakt. Wellicht dat hier in het verleden een Indianengraf is geweest.

Bij het bord dat ons vertelde dat daar de route naar Mirador Berde begon, volgden we die aanwijzing op. Dat pad leidde bergop tot een keurig bankje, waarvandaan je een prachtig uitzicht had op de inderdaad erg groene natuur.

We vervolgden onze weg totdat we, na een tweetal oude stapelmuren gepasseerd te zijn, aankwamen bij een zendmast tegenover het vliegveld. Ook daar stond weer een keurig bankje om te genieten van de bedrijvigheid op de luchthaven. We waren op het juiste moment om een Awacs vliegtuig te zien opstijgen.

Roi_Rinkon_20101209_063Langs de helling tegenover het vliegveld gingen we naar beneden. Zelfs hier konden we gedeeltelijk een door Uniek Curaçao aangelegd pad volgen al was dit minder begaanbaar dan het eerdere pad. Dat kan goed veroorzaakt zijn door de vele regen, want we zagen een plek, waarin diverse bomen met de aarde naar beneden gespoeld waren, en een stuk verder kwam het water vanonder een rotswand vandaan alsof daar een bron aanwezig is. Eerst gingen we naar het, onder de zendmast gelegen, zenderhuis. Vandaar daalden we nog wat verder af en daar werden we al snel beloond met de vondst van enkele funderingspunten. Dirk vond daar in de buurt ook nog een waterbak en Fred vond vervolgens de restanten van een grote barak en de vloer van nog een andere barak. Al met al voldoende aanwijzingen dat in de tweede wereldoorlog hier Amerikaanse soldaten waren gehuisvest. Aangezien we van geen enkele barak muren boven de vloer hebben aangetroffen, gaan we ervan uit dat het houten barakken zijn geweest.

Helemaal beneden kwamen we bij de asfaltweg uit tegenover de plek waar we onze auto's hadden geparkeerd. Kort daarvoor had ik de pech om tegen een uitstekende tak aan te lopen, die zich door mijn petje heen boorde en die een behoorlijk bloedende hoofdwond opleverde. Gelukkig bleek een zakdoek tussen het petje en de wond geklemd al snel het bloeden te stelpen. Aan de ene kant ben ik blij met het petje, want het vangt de klappen op, aan de andere kant belemmert het ook het zicht, waardoor ik de uitstekende tak niet zag.

Het was weer een mooie wandeling met een leuk resultaat.
Een pluim richting Uniek Curaçao is zeker op zijn plaats voor het goed onderhouden en mooi aangelegde pad. Het maakt het gebied goed toegankelijk voor de toerist en de geïnteresseerde lokale bevolking.