Bonaire augustus 2012

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

In augustus 2012 zijn mijn vrouw en ik voor een week naar Bonaire op vakantie gegaan. Met het speuren in het bloed kon het niet anders zijn dan dat die vakantie ook een aantal tochten bevatte om het eiland te verkennen. Dat had een dubbel doel. Enerzijds het bezoeken van een aantal punten, die historisch van belang zijn en anderzijds het vastleggen van een aantal referentiepunten, waarmee de Werbatakaart van Bonaire van 1916 kon worden geijkt. We hadden een SUV gehuurd en konden daardoor ook de minder toegankelijke wegen berijden, hoewel we dat niet al te vaak hebben gedaan. Het echte speurwerk in de mondi heb ik ook achterwege gelaten. Wat overigens opvalt is dat de mondi op Bonaire aanzienlijk minder dicht is dan op Curaçao. Bonaire heeft veel gebieden, die slechts sporadisch zijn bedekt met dichte begroeiing. Waarschijnlijk wordt dit mede veroorzaakt door de veelvuldig aanwezige ezels en geiten, die de jonge planten weinig kans geven om op te komen.

Bonaire Lac 201208 012 small
Tijdens onze vakantie hebben we een groot aantal plekken bezocht. Elk van die plekken wordt in een afzonderlijk artikel nader beschreven; die afzonderlijke beschrijvingen kunnen worden bereikt door op de link in onderstaande opsomming te klikken of via het menu.

  1. Kralendijk en omgeving
  2. Museo Bonaire en vervallen stadshuis
  3. Kustweg naar het Noorden
  4. Rincon en omgeving
  5. Washington Slagbaai Nationaal Park
  6. Seru Largu uitkijkpost en put
  7. Boven Bolivia plantagehuis
  8. Boven Bolivia koraal en put
  9. Vuurtoren Bolivia (Spelonk)
  10. Rond de zoutpannen
  11. Lac
  12. Vlinderfarm

Onderweg werden veel driehoekspunten gezien van het Kadaster; helaas heb ik geen enkel van de originele driehoekspunten van Werbata kunnen vinden. Op de plekken, die ik bezocht heb, was het driehoekspunt ofwel vervangen door een driehoekspunt van het Kadaster van latere datum, ofwel niet meer te bespeuren. Dat laatste is vooral als gevolg van het feit dat de Werbata driehoekspunten, die ik gezocht heb, veelal waren geplaatst op de kust, waar door het water in de loop van de jaren het landschap verandert. We weten nu niet of op Bonaire dezelfde vorm is gebruikt voor het driekhoekspunt als op Curaçao en Aruba. Mogelijk dat op hoger gelegen punten nog wel originele Werbata driehoekspunten te vinden zijn. Het zou jammer zijn als die historie volledig uitgewist zou blijken te zijn, maar er is nog hoop.
Wel is een duidelijk verschil gevonden tussen de driekhoekspunten van het Kadaster, die zijn gebruikt in 1961 voor opmeting van het eiland en de driehoekspunten, die voor een meer recente opmeting zijn gebruikt. De driehoekspunten van 1961 hebben elk een nummer ingebed in het cement en de meer recente driehoekspunten hebben dat niet. Daarnaast is er een duidelijk verschil tussen de ondersteunende meetpunten van het Kadaster van Curaçao en Bonaire. Die van Curaçao hebben als aanduiding KAD gevolgd door VH en een nummer; die van Bonaire hebben als aanduiding KAD-F gevolgd door een nummer.

Met betrekking tot het doel om de Werbatakaart te ijken heb ik de indruk dat de assistent van Werbata niet zo nauwkeurig heeft gewerkt op Bonaire als Werbata zelf op Curaçao. Zelfs met het opnieuw opbouwen van de kaart uit de afzonderlijke bladen en het op de juiste geografische positie zetten met behulp van een drietal opgenomen referentiepunten, blijken er nog behoorlijke afwijkingen te blijven bestaan zowel in historische wegen als in historische punten. Ik heb daarom de vrijheid genomen om de Werbatakaart opnieuw te ijken met de door mij gemarkeerde waypoints en trajecten. Ongetwijfeld draait Werbata zich nu om in zijn graf, maar het leidt in ieder geval tot een kaart, die redelijk overeenkomt met de werkelijkheid.

Een goede site met veel informatie over Bonaire is Beautiful Bonaire.

Tijdens een bezoek aan een boekwinkel in de Kaya Grandi zag ik het boek "Bonaire door het oog van Heit". Heit was een lokale fotograaf van Nederlandse geboorte, die veel heeft vastgelegd van het Bonaire uit de jaren 1950 tot 1970. Een historisch verslag met commentaar in drie talen bij elke foto. Het Papiamentstalige commentaar is het meest uitgebreid en is van Bonaire-kenner Bói Antoin. Ik heb het boek onmiddellijk gekocht en heb daar zeker geen spijt van. Het heeft me geholpen om met andere ogen naar Kralendijk te kijken om tussen de nieuwbouw nog historische juweeltjes te vinden. Ook geeft het een mooi verslag van overige delen van het eiland in die periode. In totaal bevat het boek 180 fraaie zwart-wit foto's voor een zeer schappelijke prijs. Een aanrader!