Seroe Alejandro en Seroe Colorado

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Oorspronkelijk was het de bedoeling om vandaag, woensdag 3 november, de Jamanota te beklimmen, maar, omdat het een groot deel van de nacht geregend had, besloten we die  beklimming achterwege te laten. Bovendien is de kans groot dat het driehoekspunt ook daar verloren is gegaan als gevolg van de installatie van zendmasten en de gemakkelijke toegankelijkheid. Een grotere kans van slagen had de Seroe Alejandro ten Noorden van Savaneta. Dus gingen we op pad daarnaartoe.

Het is geen hoge berg, maar vanaf beneden is hij vrij ontoegankelijk vanwege een dichte mondi en woonhuizen rondom. Na overleg met een bewoner aan de overkant, die ons overigens waarschuwde voor de vele slangen in de mondi, besloot ik toch een kans te wagen om via de mondi naar binnen te gaan. Voor Frances was het noemen van de slangen voldoende reden om beneden te blijven

Savaneta_Seroe_Colorado_20101103_005_smallDe beklimming was niet eenvoudig, vooral niet omdat een deel van de berg bleek te bestaan uit een glad en nu ook nog nat gesteente, waarop ik absoluut geen houvast kon krijgen. Gelukkig kon ik een route vinden met kalksteen. Veel wabi, infrou en kadushi, dus het ging niet snel.

Boven aangekomen zag ik het Werbata driehoekspunt liggen, maar kon er helaas niet dichterbij komen. Het ligt op een andere top en ertussen ligt een diepe kloof. Gelukkig is het dichtbij genoeg om te zien dat het om een 'standaard' Werbata driehoekspunt gaat met een koperen punt en een verzonken inscriptie in de zijkant. En die vaststelling was het belangrijkste doel. Daardoor  weten we nu met vrij grote zekerheid dat Werbata de standaard heeft gezet voor de driehoeksmeting op Aruba, ook al heeft hij die niet zelf uitgevoerd.

Op de helling vond ik nog een cementen vloer en de restanten van een fundering, die overigens lijkt te bestaan uit betonblokken, dus redelijk recent is. Mogelijk dat er in het verleden een uitkijkpunt is geweest.

Het volgende doel was de fosfaatontginning op het terrein van Seroe Colorado. Die heeft plaatsgevonden over een groot oppervlak; voor de afvoer van het gewonnen fosfaat werd gebruik gemaakt van een tramweg; bovendien had het management van de fosfaat maatschappij een aantal woningen op het terrein. Voldoende redenen om op onderzoek uit te gaan.
Rechts van de asfaltweg na de toegangsgate tot het terrein van Seroe Colorado vond ik een tweetal mijngaten; het eerste gat geeft toegang tot een horizontale gang, die vanaf het gat in beide richting loopt. De gang sluit aan een kant aan op een dwarsgang, dus blijkbaar is dit een veelbelovende mijn geweest. Het tweede mijngat lijkt alleen maar een proefgat te zijn, dat inmiddels helemaal is dichtgegroeid door een plant, die in het gat staat. Dat is overigens een gevaarlijke situatie, omdat daardoor het gat niet goed te zien is.
Aan deze kant van de weg heb ik geen enkele aanduiding van de tramweg kunnen vinden.

Aan de andere kant van de weg, die voor een deel over de vroegere tramweg loopt, is een zandpad als afslag. In dat pad ligt een lange rij grote rotsen, die hoogstwaarschijnlijk als ondersteuning van de tramweg hebben gediend; het pad loopt binnen de nauwkeurigheid van mijn kaart over de vroegere tramweg.
Links van die tramweg hebben in het verleden de woningen gestaan van het management. Daarvan heb ik slechts zeer geringe sporen van terug kunnen vinden. Het is een rotsgrond, dus fundering was niet nodig. Het enige dat ik heb gevonden zijn scherven van kruiken, glasscherven, scherven van aardewerk potten en op één plaats enkele restanten van bakstenen. De woningen zijn dus grondig opgeruimd. Wel heb ik aan die kant nog een mijngat gevonden.

Tenslotte wilde ik nogmaals de omgeving van de vuurtoren bekijken, omdat ik de vorige keer het driehoekspunt niet heb kunnen vinden. Deze keer zag ik een aantal brokstukken liggen aan de voet van de vuurtoren, die bij nadere bestudering (een deel van) de restanten van het Werbata driehoekspunt nr 20 bleken te zijn. Ook hier blijkt het om een standaard Werbata driehoekspunt te gaan. Omdat het blok gebroken is, is ook te zien dat de inscriptie is aangebracht op een ingelegde dikke tegel. Dichtbij de vuurtoren vind ik een restant cement, waarop waarschijnlijk het driehoekspunt heeft gelegen.

Tot mijn grote verrassing vind ik ook nog 2 extra kanonopstellingen, een zware fundering, mogelijk van een barak, en mogelijk een ingestorte munitiebunker. Dichtbij ligt ook nog een andere ruïne, die van oudere datum lijkt te zijn.
Meer informatie over deze geschutstelling uit de Tweede Wereldoorlog is te vinden via deze link en deze link.

Al met al een vruchtbare trip. Het zal de laatste van deze korte vakantie op Aruba zijn.